Brzoza brodawkowata 'Fastigiata' Betula pendula 'Fastigiata'

Opis szczegółowy produktu

Brzoza brodawkowata 'Fastigiata' <\/strong>- odmiana 'Fastigiata' tworzy wyraźnie kolumnową koronę, gdzie gałęzie skierowane są stromo ku górze, a pokrój jest bardziej zwarty niż u gatunku podstawowego. Kora jest białawawa do czysto białej i łuszczy się cienkimi płatkami, u podstawy starszych pni ciemnieje i grubieje. Liście są trójkątne do romboidalnych, długości 3–7 cm, w sezonie intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na żółto, często dłużej utrzymują się na gałęziach. W kwietniu pojawiają się żółtozielone kotki, męskie bywają bardziej zauważalne, a pyłek może być alergenny. Owocem są drobne orzeszki w zwisających kotkach, roślina nie jest uprawiana do celów spożywczych. W ogrodzie sprawdzi się jako smukła soliter, do wąskich miejsc, przy podjazdach i w alejach, gdzie biały pień doda światła również zimą. Pasuje jej podszycie z traw, roślin wrzosowatych i wiosennych cebul. W dorosłości osiąga najczęściej 12–15 m wysokości i 4–6 m szerokości, przy czym długo utrzymuje wąski profil. Roczne przyrosty często wynoszą około 35–45 cm, docelową wielkość zazwyczaj osiąga w ciągu 20–50 lat. Lekki cień pod koroną umożliwia nasadzenia, które wykorzystają wczesne wiosenne światło. Zimą wyróżnia się biała kora.

Brzoza biała - bardzo rozpowszechnione u nas drzewo. Niewymagające, szybko rosnące drzewo, osiągające wysokość 25 m. Korona jest zazwyczaj owalna z przewieszającymi się gałęziami. Kora ma zazwyczaj czarno-biały kolor, z cienkimi, łuszczącymi się warstwami. Właśnie dzięki korze, która jest bardzo interesująca, jest to najczęściej sadzone drzewo liściaste. Liście ma zielone, jesienią przebarwiają się na żółto, brzegi są piłkowane. Kwiatostany są zwisające, długości 4–7 cm i pojawiają się od kwietnia do czerwca. Owocem są drobne orzeszki, które mają zaledwie 2 mm. Owocuje w wieku 10 do 15 lat. Drzewo to jest odporne na niekorzystny klimat.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia oraz przepuszczalne, średnio wilgotne gleby ogrodowe. Najlepiej rośnie na glebie lekko kwaśnej do obojętnej o pH około 5–7, ale toleruje również lżejsze gleby piaszczyste lub cięższe gliniaste, o ile nie są długotrwale podmokłe i silnie zbite. Drzewa sadzi się w okresie spoczynku wegetacyjnego, najczęściej od marca do kwietnia lub od września do listopada, do dobrze przekopanych dołków z dodatkiem dojrzałego kompostu. W pierwszych latach po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie, ponieważ płytki system korzeniowy brzóz gorzej znosi dłuższe okresy suszy. Ściółka z kory lub zrębków pomaga utrzymać wilgotność gleby i chroni korzenie przed przegrzaniem. Korona jest formowana tylko lekko, najczęściej poprzez usuwanie uszkodzonych, krzyżujących się lub zbyt nisko opadających gałęzi w okresie spoczynku wegetacyjnego. Sadzenie planuje się w odległości około 3–4 m od innych drzew i budynków, aby korona miała wystarczająco dużo miejsca. Brzoza jest w pełni mrozoodporna, długotrwale znosi spadki temperatury poniżej −30 °C, a na odpowiednim stanowisku jest generalnie odporna na choroby i szkodniki. Wrażliwie reaguje zwłaszcza na długotrwałą suszę, skrajnie zbitą glebę i zasolenie, dlatego najlepiej sprawdza się w ogrodach o bardziej naturalnych warunkach i regularnej pielęgnacji.

Autor: Nikol | Aktualizacja: 22.2. 2026