Budleja Dawida Butterfly Candy 'Little Bubblegum' Buddleja davidii Butterfly Candy 'Little Bubblegum'

Opis szczegółowy produktu

Budleja Dawida Butterfly Candy 'Little Bubblegum' - bardzo atrakcyjna i ceniona odmiana należąca do nowoczesnych karłowych budlei holenderskiej serii Butterfly Candy, wyhodowanych z myślą o zwartym pokroju, gęstym rozgałęzieniu i trwałej barwie kwiatów. Krzew jest sezonowy, niski i równomiernie rozgałęziony, w naszych warunkach zwykle osiąga 0,6–0,8 m wysokości i szerokości. Liście są lancetowate, z wierzchu średniozielone do lekko szarozielonych, od spodu delikatnie filcowate. Od lipca do września na końcach tegorocznych pędów pojawiają się liczne, stożkowate kwiatostany o długości około 6–8 cm. Pojedyncze rurkowate kwiaty mienią się odcieniami różu „bubblegum” z cieplejszym oczkiem w gardzieli, przyjemnie, słodko pachną i dostarczają nektaru chętnie odwiedzanego przez motyle, pszczoły i trzmiele. Dzięki niewielkim rozmiarom nie przerasta otoczenia i sprawdza się na pierwszym planie rabat mieszanych, w ogródkach przed domem, na tarasach oraz balkonach w większych pojemnikach. W kompozycjach dobrze łączy się z niższymi trawami ozdobnymi, na przykład kostrzewami, a także z letnimi bylinami w chłodniejszej, niebiesko-srebrnej palecie, takimi jak kocimiętki, szałwie, ożanki czy werbena patagońska.

Budleja Dawida to smukły, wzniesiony krzew o rzadko i nieregularnie rozmieszczonych gałęziach, osiągający wysokość od 50 do 500 cm. Jego pędy, dorastające do dwóch metrów, są białawo filcowate, obłe lub lekko kanciaste. Liście są ciemnozielone, lancetowate, od spodu delikatnie szaro filcowate. Kwiatostany tworzą wzniesione, szczytowe wiechy o długości 4–30 cm, a kwiaty w różnych odcieniach różu i burgunda są wonne i przyciągają ogromną liczbę motyli. To właśnie tej cesze krzew zawdzięcza jedną ze swoich nazw zwyczajowych – motyli krzew. Budleja Dawida pochodzi z Chin i jest jednym z najodporniejszych i najpopularniejszych gatunków budlei. Odkryto ją około 1887 roku, a następnie stopniowo rozprzestrzeniła się niemal w całej Europie. Rośnie od Morza Śródziemnego na południu po północną Norwegię oraz od zachodniej Hiszpanii po Bułgarię na wschodzie. Gatunek odnotowano również na południu Afryki, w Zambii, Zimbabwe i Republice Południowej Afryki. W Ameryce Północnej rośnie na wschodnim i zachodnim wybrzeżu Kanady i Stanów Zjednoczonych, niemal w całej Ameryce Środkowej oraz na północy Ameryki Południowej. Występuje prawie we wszystkich stanach Australii, w Nowej Zelandii i na Hawajach, gdzie zadomowiła się w tamtejszej przyrodzie. Roślina toleruje szeroki zakres warunków i dobrze rośnie w strefie od umiarkowanej po subtropikalną. Najlepsze warunki zapewnia jej słoneczne, ciepłe stanowisko z dostatecznie wilgotną, przepuszczalną glebą zasobną w wapń, na przykład gruzowiska. Nie przeszkadza jej także zanieczyszczone powietrze. Obecnie budleja Dawida należy do najpopularniejszych roślin ogrodowych i jest chętnie sadzona ze względu na łatwość uprawy. Wyhodowano ponad dziewięćdziesiąt odmian różniących się kształtem i barwą kwiatów lub liści.

Uprawa: Preferuje ciepłe, słoneczne i przewiewne stanowisko z dobrym drenażem. Wybiera się glebę przepuszczalną, gliniasto-piaszczystą do gliniastej, o pH około 6,0–7,5, gdyż długotrwałe zalewanie osłabia witalność i zimotrwałość. Sadzenie odbywa się od marca do października. Młodym roślinom w pierwszą zimę służy ściółka wokół szyjki korzeniowej i lekkie okrycie chroniące glebę przed przemarznięciem. W warunkach polskich podaje się mrozoodporność około −20 °C, w sprzyjającym mikroklimacie krótkotrwale nawet do −23 °C. Wczesnowiosenne przymrozki mogą uszkodzić rozwijające się pędy, jednak po cięciu roślina zwykle dobrze się odbudowuje. Każdej wiosny zaleca się niskie cięcie na wysokość 20–40 cm, co pobudza silny przyrost i dłuższe wiechy w danym sezonie, a latem korzystne jest bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Po posadzeniu podlewa się regularnie, po ukorzenieniu roślina znosi okresy suszy - w upalne lata pomaga lekka ściółka mineralna. Nawożenie powinno być umiarkowane: raz wiosną stosuje się nawóz o spowolnionym działaniu do krzewów kwitnących. W pojemniku uprawa udaje się przy objętości 40 l i większej, z zimowaniem w osłoniętym miejscu przy domu. Spośród chorób i szkodników miejscami pojawiają się mszyce oraz przędziorki w czasie suszy, a z chorób grzybowych plamistości i zamieranie pędów - profilaktyką jest przewiewne stanowisko, niezalewana gleba i regularne wiosenne cięcie.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.11.2025