Budleja Dawida Butterfly Candy 'Little Ruby' Buddleja davidii Butterfly Candy 'Little Ruby'

Opis szczegółowy produktu

Budleja Dawida Butterfly Candy 'Little Ruby' - jedna z mniejszych odmian popularnego „motylego krzewu”. W wieku dojrzałym dorasta do 0,8 m wysokości. Wyróżnia się bardzo dobrym rozkrzewianiem, a jej pokrój jest zwarty i gęsty. Latem obficie zakwita gronowatymi kwiatostanami. Drobne kwiatki tworzą dość długie, kwitnące wiechy o rubinowoczerwonej barwie i delikatnym, słodkim zapachu, który przyciąga owady zapylające. Usuwanie przekwitłych wiech pobudza powstawanie kolejnych, dzięki czemu obfitością kwiatów można cieszyć się aż do końca września. Liście są lancetowate, delikatnie omszone, świeżo zielone ze srebrzystym nalotem. Dzięki swoim rozmiarom krzew nadaje się do uprawy w pojemnikach, ale znajdzie też miejsce na rabacie bylinowej. Budleja jest cenionym elementem ogrodów, wnosi kolor i niepowtarzalny wygląd do każdego z nich. Gatunek Buddleja davidii pochodzi ze żwirowych namułów i suchszych zboczy środkowych i zachodnich Chin, skąd wywodzą się jego wymagania co do ciepła, pełnego światła i szybko przesychających gleb. ‘Butterfly Candy Little Ruby’ należy do nowoczesnej holenderskiej serii Butterfly Candy, obejmującej karłowe, bardzo zwarte selekcje o regularnym rozkrzewianiu i stabilnej barwie kwiatów.

Budleja Dawida to smukły, wzniesiony krzew o rzadko i nieregularnie rozmieszczonych pędach, osiągający wysokość od 50 do 500 cm. Jego przyrosty, dochodzące do dwóch metrów, są białawo filcowate, obłe lub lekko kanciaste. Liście są ciemnozielone, lancetowate, od spodu delikatnie szaro filcowate. Kwiatostany tworzą wzniesione, szczytowe wiechy o długości 4–30 cm, a kwiaty w różnych odcieniach różu i wina są wonne i przyciągają wielkie ilości motyli. Właśnie ta cecha przyniosła mu jedną z nazw ludowych – motyli krzew. Budleja Dawida pochodzi z Chin i jest jednym z najodporniejszych i najpopularniejszych gatunków budlei. Została odkryta około 1887 roku i stopniowo rozprzestrzeniła się niemal w całej Europie. Rośnie od Morza Śródziemnego na południu po północną Norwegię oraz od zachodniej Hiszpanii po Bułgarię na wschodzie. Gatunek odnotowano także na południu Afryki, w Zambii, Zimbabwe i Republice Południowej Afryki. W Ameryce Północnej rośnie na wschodnim i zachodnim wybrzeżu Kanady i Stanów Zjednoczonych, niemal w całej Ameryce Środkowej i na północy Ameryki Południowej. Występuje prawie we wszystkich stanach Australii, w Nowej Zelandii i na Hawajach, gdzie zadomowiła się w miejscowej przyrodzie. Roślina toleruje szerokie spektrum warunków i dobrze rośnie w strefie od umiarkowanej po subtropikalną. Najlepsze warunki zapewnia jej słoneczne, ciepłe stanowisko z dostatecznie wilgotną, przepuszczalną glebą zasobną w wapń, na przykład gruzowiska. Ponadto nie przeszkadza jej zanieczyszczone powietrze. Obecnie budleja Dawida należy do najpopularniejszych roślin ogrodowych i jest chętnie sadzona ze względu na niewielkie wymagania uprawowe. Wyhodowano ponad dziewięćdziesiąt odmian o różnym kształcie i barwie kwiatów oraz liści.

Uprawa: Preferuje ciepłe, słoneczne i przewiewne stanowisko z dobrym drenażem. Wybiera się glebę przepuszczalną, gliniasto-piaszczystą do gliniastej, o pH około 6,0–7,5, gdyż długotrwałe zamokanie osłabia witalność i mrozoodporność. Sadzenie odbywa się od marca do października. Młodym roślinom w pierwszą zimę służy ściółkowanie szyjki korzeniowej i lekkie okrycie chroniące glebę przed przemarzaniem. W naszych warunkach klimatycznych podaje się mrozoodporność około −20 °C, w sprzyjającym mikroklimacie krótkotrwale nawet do −23 °C. Wczesnowiosenne przymrozki mogą uszkodzić rozwijające się pędy, które jednak po cięciu zwykle dobrze odrastają. Każdej wiosny zaleca się niskie cięcie na wysokość 20–40 cm, co pobudza silny przyrost i dłuższe wiechy w danym sezonie, a latem korzystne jest bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Po posadzeniu podlewa się regularnie, po ukorzenieniu roślina znosi suchsze okresy - w upalne lata pomaga lekka ściółka mineralna. Nawożenie powinno być umiarkowane, raz wiosną nawozem o spowolnionym działaniu dla krzewów kwitnących. W pojemniku uprawa udaje się przy objętości 40 l i więcej, z zimowaniem w osłoniętym miejscu przy domu. Spośród chorób i szkodników miejscami pojawiają się mszyce, a w suchych warunkach przędziorki, z chorób grzybowych plamistości i zamieranie gałązek - profilaktyką jest przewiewne stanowisko, niezamokła gleba i regularne cięcie wiosenne.

 Autor: Nikol | Rewizja: 18.11.2025