Buk pospolity 'Rotundifolia' Fagus sylvatica 'Rotundifolia'

Opis szczegółowy produktu

Buk pospolity 'Rotundifolia' - odmiana, która zasługuje na szczególną uwagę dzięki niepowtarzalnemu wybarwieniu liści i zwartym rozmiarom. Ta karłowa forma jest skarbem dla kolekcjonerów roślin, a zarazem przyciąga ogrodników swoją niewielką wymagalnością. Jest to niewielkie, masywne drzewo o bardzo wolnym wzroście, zwykle osiągające mniej niż 3 metry wysokości, o koronie rozpiętości do 3 metrów. Korona jest zwarta i gęsta, z dobrze widocznym, pionowo rosnącym pniem, który równomiernie się rozgałęzia i tworzy krótkie pędy. Liście odmiany 'Silberthaler' są zielone, z obfitą kremowobiałą do żółtej barwą wzdłuż brzegów. Każdy liść wygląda inaczej dzięki różnej szerokości biało-kremowym i biało-srebrzystym obrzeżeniom, które nadają roślinie wyjątkowy charakter. Na wietrze liście połyskują dwiema barwami, co tworzy piękny i dynamiczny efekt. Jesienią liście odmiany 'Silberthaler' przebarwiają się na intensywnie żółto, co jest kolejnym interesującym walorem tej odmiany. Roślina bardzo dobrze przystosowuje się do różnych typów gleby, pod warunkiem zapewnienia dobrego drenażu. W pełnym słońcu liście nie ulegają poparzeniu, co dodatkowo zwiększa jej atrakcyjność. Odmianę 'Silberthaler' odkrył G. Escherich w 1993 roku i od tego czasu zyskała uznanie ogrodników na całym świecie.

Buk pospolity to okazałe drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, z rodziny bukowatych (Fagaceae), pochodzące z Europy. Osiąga wysokość do 30-40 m, ma szeroką koronę i charakterystyczny gładki pień. Liście są owalne, ciemnozielone, z ząbkami na brzegach. Buki mają charakterystyczne kwiatostany w postaci szypułkowych główek, które pojawiają się wiosną. Owocem są bukwie, trójgraniaste orzeszki zamknięte w kolczastej okrywie. Uprawa buka pospolitego wymaga stanowiska z dostateczną ilością słońca i przepuszczalnej gleby, choć roślina dobrze rośnie także w półcieniu. Preferuje glebę wilgotną i jest stosunkowo odporna na zanieczyszczenie powietrza. Jest mrozoodporna i dobrze znosi różne warunki klimatyczne. W architekturze krajobrazu buk pospolity znajduje wiele zastosowań. Dzięki eleganckiemu pokrojowi i wzrostowi często sadzi się go jako soliter w parkach i ogrodach. Bukowe aleje są cenione za walory estetyczne i tworzenie zacienionych korytarzy. W projektowaniu ogrodów wykorzystuje się go również jako składnik mieszanych nasadzeń leśnych, gdzie charakterystycznymi liśćmi i pokrojem buduje naturalną atmosferę. Ma wiele bardzo atrakcyjnych odmian, różniących się zarówno barwą i kształtem liści, jak i wielkością oraz pokrojem, dzięki czemu sprawdza się nie tylko w dużych założeniach parkowych, lecz także w mniejszych ogrodach. Buk pospolity preferuje gleby przepuszczalne, żyzne, dobrze uwilgotnione, o umiarkowanej zawartości wapnia. Najlepsze są stanowiska od pełnego słońca po półcień. Jest wrażliwy na nagłe przymrozki i bezpośrednie promienie słoneczne, które mogą uszkodzić jego korę. Dobrze rośnie przy wyższej wilgotności powietrza i zaleca się sadzenie go raczej na rozległych powierzchniach trawiastych. Należy pamiętać, że buk pospolity ma tendencję do rozległego ukorzeniania się i może uszkadzać konstrukcje podziemne.

Uprawa: Idealne jest stanowisko słoneczne lub półcieniste. W pierwszych latach roślina wymaga dostatecznej ilości wody, ponieważ młode egzemplarze są wrażliwe na suszę. Potrzebuje dużo miejsca oraz głębokiej, próchnicznej, równomiernie wilgotnej gleby o dobrej przepuszczalności, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej. Nie znosi podłoży trwale podmokłych ani zbitych. Cięcie wykonuje się tylko w minimalnym zakresie, najlepiej w okresie spoczynku, ponieważ buk nie znosi silnych zabiegów. Żywopłoty przycina się jednak regularnie raz lub dwa razy w roku, najlepiej w lipcu i ewentualnie ponownie na początku września. Przy dobrej glebie nawożenie nie jest potrzebne, ewentualnie wiosną można dodać cienką warstwę kompostu lub lekko nawieźć nawozem organicznym o niskiej zawartości azotu.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.2. 2026