Buk pospolity 'Silbertaler' Fagus sylvatica 'Silbertaler'

Opis szczegółowy produktu

Buk pospolity 'Silbertaler' <\/strong>- odmiana 'Silbertaler' została odkryta przez G. Eschericha w 1993 roku i należy do wolno rosnących, mniejszych form o zwartej budowie. W warunkach Republiki Czeskiej dorasta w wieku dorosłym zazwyczaj do około 3–4 m wysokości i około 3 m szerokości, z gęstą koroną i gładką szarą korą. Liście są naprzemianległe, jajowate do szeroko owalnych, z delikatnie pofalowanym brzegiem. Nieregularny kremowo-biały do jasnożółtego margines obrysowuje intensywnie zielony środek, a część liści może pozostać czysto zielona, dzięki czemu cętkowanie wygląda naturalnie zmiennie. Jesienią liście przebarwiają się na żółto, a u młodszych roślin część suchych liści może pozostać na zimę. W kwietniu i maju pojawiają się niepozorne kwiaty w zwisających kotkach, we wrześniu i październiku żołędzie dojrzewają w kolczastych okrywach, które są wykorzystywane przez ptaki i małe ssaki. Jasno obrzeżone liście stanowią dobry kontrast z ciemnymi drzewami iglastymi, cisami, zimozielonymi różanecznikami oraz bylinami o bordowych liściach i nadają się jako soliter, jak i do mniejszych grup. W kompozycji ogrodowej może tworzyć również luźno prowadzony żywopłot, gdzie przebarwienie łagodzi zieloną ścianę liści.

Buk pospolity to potężne, zrzucające liście drzewo liściaste z rodziny bukowatych (Fagaceae), pochodzące z Europy. Drzewo to osiąga wysokość do 30-40 m, ma szeroką koronę i tworzy charakterystyczny, gładki pień. Jego liście są owalne, ciemnozielone, z ząbkami na brzegach. Buki mają charakterystyczne kwiatostany w formie kotkowatych bazi, które pojawiają się wiosną. Owocem są bukiewki, trójgraniaste orzeszki, które są pokryte kolczastą łuską. Uprawa buka zwyczajnego wymaga miejsca z wystarczającą ilością słońca i przepuszczalnej gleby, ale może również dobrze rosnąć w półcieniu. Preferuje wilgotną glebę i jest stosunkowo odporny na zanieczyszczenie powietrza. Jest mrozoodporny i dobrze znosi różne warunki klimatyczne. W tworzeniu ogrodów buk zwyczajny jest wykorzystywany na różne sposoby. Dzięki swojemu eleganckiemu wyglądowi i wzrostowi jest często używany jako soliter w parkach i ogrodach. Aleje bukowe są również popularne ze względu na swój estetyczny wygląd i tworzenie zacienionych korytarzy. W projektowaniu ogrodów znajduje również zastosowanie jako część mieszanych drzewostanów leśnych, gdzie swoim charakterystycznym listowiem i kształtem przyczynia się do stworzenia naturalnej atmosfery. Posiada szereg bardzo atrakcyjnych odmian, które różnią się zarówno najróżniej zabarwionymi i ukształtowanymi liśćmi, jak i wielkością oraz kształtem, dzięki czemu można je wykorzystać nie tylko w dużych aranżacjach parkowych, ale także w mniejszych ogrodach. Buk pospolity preferuje gleby przepuszczalne, żyzne, z dobrą wilgotnością i umiarkowaną zawartością wapnia. Najlepsze są stanowiska od pełnego słońca po półcień; wrażliwy na nagłe mrozy i bezpośrednie promienie słoneczne, które mogą uszkodzić jego korę. Dobrze rośnie przy wyższej wilgotności powietrza i zaleca się sadzenie raczej na rozległych trawiastych terenach. Należy zwrócić uwagę, że buk pospolity ma tendencję do rozległego ukorzeniania się i może uszkadzać konstrukcje podziemne.

Uprawa: Idealne jest stanowisko słoneczne lub półcieniste, w pierwszych latach wymaga wystarczającej ilości wilgoci, ponieważ młode rośliny wrażliwie reagują na suszę. Wymaga wystarczającej ilości miejsca, głębokiej, próchniczej i równomiernie wilgotnej gleby o dobrej przepuszczalności, najlepiej lekko kwaśnej do neutralnej, przy czym nie toleruje stale podmokłych ani zbitych podłoży. Cięcie wykonuje się tylko minimalnie i najlepiej w okresie wegetacji, ponieważ buk nie toleruje głębokich interwencji, natomiast na żywopłoty przycina się regularnie raz lub dwa razy w roku, najlepiej w lipcu i ewentualnie ponownie na początku września. Jeśli gleba jest dobrej jakości, nie ma potrzeby nawozić wcale, ewentualnie można wiosną dodać cienką warstwę kompostu lub lekko nawozić nawozem organicznym o niskiej zawartości azotu.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.02.2026