Bukszpan 'Giant' Buxus 'Giant'

Opis szczegółowy produktu

Bukszpan 'Giant' - ozdobna odmiana bukszpanu o silniejszym wzroście, gęstym, wiecznie zielonym ulistnieniem, idealna do tworzenia szerszych żywopłotów oraz formowanych nasadzeń. W europejskim asortymencie jest kojarzony z hodowlą Herplant BV i oznaczeniem HER2008114 Giant. Odmiana ta została wprowadzona jako szybko rosnący bukszpan z dobrą zdolnością regeneracji po cięciu i wyglądem przypominającym kompaktowe, wiecznie zielone krzewy stosowane w zielonych ścianach i ogrodach formalnych. Rod Buxus pochodzi z Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej, gdzie rośnie w jasnych lasach, zaroślach i na wapiennych zboczach. 'Giant' tworzy gęsty, wzniesiony do szeroko krzewiasty pokrój z mocnymi gałęziami i całorocznie zielonymi liśćmi. W wieku dorosłym, przy typowym zastosowaniu ogrodowym, osiąga wysokość około 1–2 m i szerokość 80–150 cm, przy czym wielkość można łatwo kontrolować poprzez regularne cięcie. Liście są naprzeciwległe, skórzaste, błyszczące, ciemno- do średniozielone i dekoracyjne przez cały rok. Niepozorne, żółtozielone kwiaty mogą pojawić się wiosną, stanowiąc istotne źródło pożywienia dla wczesnych owadów. Odmiana ta doskonale nadaje się do szerszych żywopłotów, formowanych ścian, linii geometrycznych, kul, stożków, donic, partii wejściowych oraz jako wiecznie zielona baza nowoczesnych i formalnych nasadzeń. Świetnie komponuje się z różami, lawendą, szałwią, trawami ozdobnymi, psianką ciśnią, bylinami o srebrzystych liściach oraz kwitnącymi krzewami, tworząc dla nich spokojne, zielone tło.

Uprawa: Preferuje słońce do półcienia, w cieplejszych rejonach z ochroną przed zimowym wiatrem i wiosennym poparzeniem słonecznym. Gleba jest najodpowiedniejsza przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, bez długotrwałego przemoczenia, o pH około 6,5–7,5. Po ukorzenieniu znosi krótsze okresy suszy, ale długie posuchy zwiększają ryzyko zasuszania liści, dlatego w przypadku żywopłotów opłaca się ściółka z kory lub liści. Nawożenie jest umiarkowane, na wiosnę wystarczy kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz do krzewów zimozielonych. Cięcie wykonuje się najczęściej pod koniec zimy i ponownie w czerwcu-lipcu, aby roślinność pozostała zwarta, w przypadku form kształtowanych nawet częściej. W przypadku żywopłotów stosuje się rozstaw około 30–40 cm, dla luźniejszych grup 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 3–4 roślinom na m² w zależności od docelowej szybkości zadarnienia. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu do −25 do −29 °C, młode nasadzenia dobrze znoszą zimową ściółkę. Odmiana ta wykazuje zwiększoną tolerancję na choroby typu nekrozy bukszpanu i dobrą odporność na werticiliozę bukszpanu, mimo to w Europie może pojawić się ćma bukszpanowa, dlatego wskazane jest regularne monitorowanie uprawy. Najczęstsze problemy powoduje nadmierne nawodnienie i zagęszczenie, profilaktyka to przewiewny rozstaw i podlewanie do korzeni. W pojemnikach uprawia się w objętości co najmniej 20–30 l z warstwą drenażową, podłoże utrzymuje się umiarkowanie wilgotne, a zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem poprzez owinięcie pojemnika. Podczas wiosennego pączkowania, przy silnym słońcu, może dojść do brązowienia liści, które zazwyczaj ustępuje po sezonie. W deszczowe lata pojawiają się plamistości i zamieranie pędów, dlatego pomocne jest czyste cięcie i usuwanie opadłych liści u podstawy krzewu.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.07. 2026