Bukszpan 'Giant' Buxus 'Giant'

Opis szczegółowy produktu

Bukszpan 'Giant' - ozdobna odmiana bukszpanu o silniejszym wzroście i gęstym, zimozielonym ulistnieniu, doskonale sprawdzająca się w szerszych żywopłotach i nasadzeniach formowanych. W europejskim asortymencie jest wiązana z hodowlą Herplant BV i oznaczeniem HER2008114 Giant. Odmianę wprowadzono jako szybko rosnący bukszpan, który dobrze regeneruje się po cięciu i wyglądem przypomina zwarte, zimozielone rośliny stosowane na zielone ściany i w ogrodach formalnych. Rodzaj Buxus pochodzi z Europy, północnej Afryki i zachodniej Azji, gdzie rośnie w widnych lasach, zaroślach i na bardziej wapiennych zboczach. 'Giant' tworzy gęsty, wzniesiony do szeroko krzewiastego pokrój o mocnych gałęziach i ulistnieniu zielonym przez cały rok. W wieku dojrzałym, przy typowym zastosowaniu w ogrodzie, osiąga około 1–2 m wysokości i 80–150 cm szerokości, a jego rozmiary łatwo kontrolować regularnym cięciem. Liście są naprzeciwległe, skórzaste, błyszczące, ciemno- do średniozielonych i dekoracyjne przez cały rok. Niepozorne, żółtozielone kwiaty mogą pojawić się wiosną i mają znaczenie głównie dla wcześnie latających owadów. Odmiana nadaje się na szersze żywopłoty, formowane ściany, geometryczne linie, kule, stożki, do pojemników, przy wejściach oraz jako zimozielona baza nowoczesnych i formalnych nasadzeń. Dobrze komponuje się z różami, lawendą, szałwiami, trawami ozdobnymi, ciemiernikami, bylinami o srebrzystych liściach i kwitnącymi krzewami, dla których stanowi spokojne, zielone tło.

Uprawa: Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, w cieplejszych rejonach osłonięte przed zimowym wiatrem i wiosennym słońcem. Najodpowiedniejsza jest gleba przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, bez długotrwałego zalewania, o pH około 6,5–7,5. Po ukorzenieniu znosi krótsze okresy suszy, jednak długotrwała susza zwiększa ryzyko zasychania liści, dlatego przy żywopłotach warto stosować ściółkę z kory lub ziemi liściowej. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu przeznaczony do krzewów zimozielonych. Cięcie wykonuje się najczęściej pod koniec zimy i ponownie od czerwca do lipca, aby roślina pozostała zwarta, a formy topiarowe przycina się nawet częściej. Na żywopłoty sadzi się rośliny w rozstawie około 30–40 cm, w luźniejszych grupach 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 3–4 roślinom na m², zależnie od tego, jak szybko ma się zewrzeć nasadzenie. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się na około −25 do −29 °C, młodym nasadzeniom służy zimowa ściółka. Odmiana wykazuje zwiększoną tolerancję na choroby typu zamieranie pędów bukszpanu oraz dobrą odporność na pryszczarka bukszpanowego, mimo to w Europie może pojawić się ćma bukszpanowa, dlatego zaleca się regularną kontrolę roślin. Najczęstsze problemy powoduje nadmierna wilgoć i zbyt gęste nasadzenie, a zapobiega im przewiewna rozstawa i podlewanie bezpośrednio pod korzenie. W pojemnikach uprawia się go w objętości co najmniej 20–30 l z warstwą drenażu, podłoże utrzymuje się lekko wilgotne, a zimą bryłę korzeniową chroni się przed przemarznięciem, owijając pojemnik. Podczas wiosennego wybijania pąków przy ostrym słońcu liście mogą brązowieć, co zwykle ustępuje w ciągu sezonu. Spośród chorób w deszczowe lata pojawiają się plamistości i zamieranie pędów, dlatego pomaga czyste cięcie i usuwanie opadłych liści spod krzewu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026