Bukszpan 'Newgen Freedom' Buxus 'Newgen Freedom'

Opis szczegółowy produktu

Bukszpan 'Newgen Freedom' - zimozielona roślina tradycyjnie używana do formowania żywopłotów i topiary, pierwotnie rozpowszechniona w Europie, Afryce Północnej i Azji. Kultywar 'NewGen Freedom' jest podawany jako nazwa handlowa selekcji 'SB300', wyhodowanej i testowanej w programie Saunders Genetics w Ameryce Północnej, a następnie wprowadzanej na rynek europejski pod prawami ochronnymi. Roślina tworzy gęsto rozgałęziony, nieco wyższy niż szerszy krzew z drobnymi, skórzastymi, błyszcząco zielonymi liśćmi. Liście po roztarciu delikatnie pachną i zimą zazwyczaj utrzymują intensywniejszy zielony odcień niż wiele zwykłych bukszpanów. Kwiaty są niepozorne, żółtozielone, pojawiają się w kwietniu i maju, dostarczając pyłku wczesnym zapylaczom. Najczęściej jest wykorzystywany jako obrzeże, niski lub średni żywopłot, podstawa formalnych nasadzeń oraz do formowania kul lub stożków. W połączeniach dobrze komponuje się z lawendą, szałwią, niższymi tawułami, berberysami i trawami ozdobnymi, gdzie tworzy spokojny zielony szkielet.

Uprawa: Preferuje słońce do półcienia, w cieplejszych rejonach z ochroną przed zimowym wiatrem i wiosennym poparzeniem słonecznym. Gleba jest najodpowiedniejsza przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, bez długotrwałego przemoczenia, o pH około 6,5–7,5. Po ukorzenieniu znosi krótsze okresy suszy, ale długie posuchy zwiększają ryzyko zasuszania liści, dlatego w przypadku żywopłotów opłaca się ściółka z kory lub liści. Nawożenie jest umiarkowane, na wiosnę wystarczy kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz do krzewów zimozielonych. Cięcie wykonuje się najczęściej pod koniec zimy i ponownie w czerwcu-lipcu, aby roślinność pozostała zwarta, w przypadku form kształtowanych nawet częściej. W przypadku żywopłotów stosuje się rozstaw około 30–40 cm, dla luźniejszych grup 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 3–4 roślinom na m² w zależności od docelowej szybkości zadarnienia. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu do −25 do −29 °C, młode nasadzenia dobrze znoszą zimową ściółkę. Odmiana ta wykazuje zwiększoną tolerancję na choroby typu nekrozy bukszpanu i dobrą odporność na werticiliozę bukszpanu, mimo to w Europie może pojawić się ćma bukszpanowa, dlatego wskazane jest regularne monitorowanie uprawy. Najczęstsze problemy powoduje nadmierne nawodnienie i zagęszczenie, profilaktyka to przewiewny rozstaw i podlewanie do korzeni. W pojemnikach uprawia się w objętości co najmniej 20–30 l z warstwą drenażową, podłoże utrzymuje się umiarkowanie wilgotne, a zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem poprzez owinięcie pojemnika. Podczas wiosennego pączkowania, przy silnym słońcu, może dojść do brązowienia liści, które zazwyczaj ustępuje po sezonie. W deszczowe lata pojawiają się plamistości i zamieranie pędów, dlatego pomocne jest czyste cięcie i usuwanie opadłych liści u podstawy krzewu.

Autor: Nikol | Rewizja: 3.3.2026