Cedr atlaski 'Glauca' Cedrus atlantica 'Glauca'

Opis szczegółowy produktu

Cedr atlaski 'Glauca' - bardzo efektowna ozdobna odmiana cedru, ceniona za srebrzystoniebieskie do stalowoniebieskich igły, regularny pokrój i majestatyczny wygląd. Należy do najpiękniejszych niebiesko wybarwionych drzew iglastych i wyróżnia się jako wyrazista dominanta ogrodu lub parku. Jest drzewem o umiarkowanym tempie wzrostu, w młodości z wyraźnie stożkowatą koroną, która z wiekiem rozszerza się w szeroko rozłożystą, piętrową strukturę. W wieku dojrzałym może osiągać 20–30 metrów wysokości, w warunkach ogrodowych zwykle mniej. Gałęzie są poziome do lekko wzniesionych, regularnie rozmieszczone i nadają drzewu bardzo szlachetny, architektoniczny wygląd. Igły są krótkie, sztywne, zebrane w pęczki, wyraźnie niebieskosrebrzyste do szaroniebieskich, przy czym najintensywniejsze wybarwienie uzyskują w pełnym słońcu. Barwa jest stabilna przez cały rok i stanowi jedną z głównych cech ozdobnych tej odmiany. Szyszki są baryłkowate, wzniesione, początkowo zielone, później brązowe, długości około 6–10 cm. Dojrzewają przez kilka lat, a po dojrzeniu stopniowo rozpadają się na drzewie. W nasadzeniach ozdobnych nie odgrywają istotnej roli, drzewo uprawia się przede wszystkim dla jego wyglądu. Jest stosunkowo odporny na choroby i szkodniki i nie wymaga cięcia, przeciwnie – najpiękniej prezentuje się w naturalnym kształcie. Dobrze znosi warunki miejskie i cieplejsze stanowiska. Sprawdza się przede wszystkim jako drzewo soliterowe w większych ogrodach, parkach, przestrzeniach reprezentacyjnych i nasadzeniach krajobrazowych. Dzięki wyrazistej niebieskiej barwie jest idealnym elementem dominującym, który przyciąga uwagę przez cały rok.

Cedrus atlantica, znany także jako cedr z Atlasu, to imponujące drzewo iglaste pochodzące z gór Atlas w Afryce Północnej. Odznacza się przepiękną, majestatyczną prezencją. Pod względem rozmiarów cedr może dorastać do 20–40 metrów wysokości, a szerokość korony osiąga 8–12 metrów. Jego wygląd jest wyrazisty, z szeroko stożkowatą do kulistej koroną. Młode drzewa mają zaostrzony i często zwisający pęd wierzchołkowy, co nadaje im charakterystyczny wygląd. Igły są niebieskozielone i wydzielają delikatny, przyjemny żywiczny zapach. Zebrane są w gęste pęczki i pozostają na drzewie przez cały rok. Cedr atlaski jest ceniony za majestatyczność i często sadzi się go jako drzewo soliterowe w parkach, ogrodach oraz jako drzewo ozdobne na rozległych terenach. Nadaje się także do tworzenia większych kompozycji ogrodowych.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego, na którym igły najlepiej się wybarwiają, a korona staje się zwarta. Znosi także lekki półcień, ale rośnie tam wolniej. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej, średnio ciężkiej glebie, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6,0–7,0). Nie znosi gleb ciężkich, podmokłych i stale wilgotnych, natomiast po ukorzenieniu bardzo dobrze znosi suszę i upał. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych latach po posadzeniu. Gdy dobrze się ukorzeni, cedr atlaski jest bardzo odporny na suszę i należy do najbardziej suszoodpornych drzew iglastych. Nawożenie zwykle nie jest konieczne, wystarczy dobra gleba. Młodym drzewom można wiosną podać niewielką dawkę nawozu do roślin iglastych. Mrozoodporność cedru atlaskiego jest średnia, zwykle około –20 do –23 °C. W chłodniejszych regionach młode rośliny mogą przemarzać, dlatego zaleca się osłonięte, ciepłe stanowisko. Starsze drzewa są bardziej odporne. Cedr atlaski jest na ogół odporny na choroby, może jednak być wrażliwy na długotrwałe przemoczenie lub ciężkie gleby. Cięcia zazwyczaj się nie wykonuje, ponieważ drzewo ma naturalnie piękny pokrój. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Formowanie nie jest wskazane.

Autor: Kamila | Rewizja: 23.12.2025