Cedr atlaski Cedrus atlantica

Opis szczegółowy produktu

Cedr atlaski - zwany też cedrem z gór Atlas, to imponujące drzewo iglaste pochodzące z gór Atlas w Afryce Północnej. Wyróżnia się piękną i majestatyczną prezencją. Pod względem rozmiarów cedr może dorastać do 20-40 m wysokości, a szerokość korony osiąga 8-12 m. Ma wyrazisty pokrój z szeroką, stożkowatą do kulistej koroną. Młode drzewa mają spiczasty, często przewisający pęd wierzchołkowy, co nadaje im charakterystyczny wygląd. Igły są niebieskozielone i wydzielają delikatny, przyjemny zapach żywicy. Zebrane są w gęste pęczki i pozostają na drzewie przez cały rok. Cedr atlaski jest ceniony za swoją majestatyczność i często sadzi się go jako soliter w parkach, ogrodach oraz jako drzewo ozdobne na rozległych terenach. Nadaje się także do tworzenia większych kompozycji ogrodowych.

Uprawa: Wymaga słonecznego stanowiska, gdzie igły najlepiej się wybarwiają, a korona staje się zwarta. Znosi także lekki półcień, ale rośnie w nim wolniej. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej, średnio ciężkiej glebie, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6,0–7,0). Nie toleruje ciężkich, podmokłych i stale wilgotnych gleb, natomiast po ukorzenieniu bardzo dobrze znosi suszę i upał. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych latach po posadzeniu. Gdy dobrze się ukorzeni, cedr atlaski staje się bardzo odporny na suszę i należy do najlepiej znoszących suszę drzew iglastych. Nawożenie zwykle nie jest konieczne, wystarczy dobra gleba, młodym drzewom można wiosną podać niewielką dawkę nawozu do iglaków. Mrozoodporność cedru atlaskiego jest średnia, zwykle około –20 do –23 °C. W chłodniejszych regionach młode rośliny mogą przemarzać, dlatego zaleca się osłonięte, ciepłe stanowisko. Starsze drzewa są bardziej odporne. Cedr atlaski jest na ogół odporny na choroby, wrażliwy może być jednak na długotrwałe przemoczenie lub ciężkie gleby. Cięcia zwykle się nie wykonuje, ponieważ drzewo ma naturalnie piękny pokrój. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Formowanie nie jest wskazane.

Autor: Lucie | Rewizja: 11.2. 2026