Cedr brevifolia Cedrus krótkolistny

Opis szczegółowy produktu

Cedr brevifiola - piękny, wiecznie zielony cedr pochodzący z gór Cypru. W ogrodach ceniony jest za bardzo krótkie igły, krótsze niż u innych cedrów, oraz za powolny, długowieczny wzrost. W Czechach najczęściej uprawiany jest jako mniejsze drzewo, zazwyczaj o wysokości około 10–12 m i szerokości 6–8 m, z nieregularną koroną, która z wiekiem rozkłada się w piętrową, parasolowatą sylwetkę. Igły są gęste, długości 5–10 mm, sztywniejsze, niebieskozielone do szarozielonych, na krótkich pędach bocznym w pęczkach. Pień ma szarobrązową korę, która z wiekiem grubieje. Szyszeczki pyłkowe pojawiają się wiosną, najczęściej w kwietniu do maja, szyszki żeńskie są wyprostowane, walcowate, stopniowo brązowieją i rozpadają się na drzewie podczas dojrzewania, zazwyczaj jesienią drugiego roku. W kompozycji działa jako cichy, wiecznie zielony soliter do traw, niskich jałowców i sosn, dobrze prezentuje się również w nasadzeniach żwirowych i na skarpach, gdzie podkreślone są piętra gałęzi. W literaturze czasami podawany jest również jako Cedrus libani subsp. brevifolia lub var. brevifolia. W dobrych warunkach przyrasta zazwyczaj około 15–25 cm rocznie, dzięki czemu kształt pozostaje długo stabilny i nie przerasta szybko otaczających nasadzeń.

Uprawa: Wymaga słonecznego stanowiska, gdzie igły najlepiej się wybarwiają i tworzy się zwarta korona. Znosi również lekki półcień, ale rośnie tam wolniej. Najlepiej rośnie w głębokiej, przepuszczalnej, średnio ciężkiej glebie, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6,0–7,0). Nie toleruje ciężkich, podmokłych i stale wilgotnych gleb, ale z drugiej strony bardzo dobrze znosi suszę i ciepło po ukorzenieniu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych latach po posadzeniu. Po dobrym ukorzenieniu cedr atlantycki jest bardzo odporny na suszę i należy do najlepiej znoszących suszę drzew iglastych. Nawożenie zazwyczaj nie jest konieczne, wystarczy dobrej jakości gleba; młode drzewa można na wiosnę lekko nawozić nawozem dla drzew iglastych. Mrozoodporność cedru atlantyckiego jest średnia, zazwyczaj około –20 do –23 °C. W chłodniejszych rejonach młode rośliny mogą przemarzać, dlatego zaleca się stanowisko osłonięte i ciepłe. Starsze drzewa są bardziej odporne. Cedr atlantycki jest ogólnie odporny na choroby, ale może być wrażliwy na długotrwałe przelanie lub ciężkie gleby. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, ponieważ drzewo ma naturalnie piękny pokrój. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Formowanie nie jest zalecane.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.02.2026