Cedr himalajski 'Verticillata Glauca' Cedrus deodara 'Verticillata Glauca'

Opis szczegółowy produktu

Cedr himalajski 'Verticillata Glauca'  - jeden z najpiękniejszych gatunków cedru. Odmiana 'Verticillata Glauca' to dawna europejska selekcja z XIX wieku, ceniona za smuklejszy, wąsko wzniesiony pokrój i delikatnie „piętrową” budowę korony. Boczne gałązki często odstają niemal poziomo, są rzadsze i rozmieszczone w większych odstępach, dzięki czemu sylwetka także w wieku dojrzałym pozostaje przewiewna. Igły zebrane są w pęczki, lekko zakrzywione, mają około 2–3 cm długości i odcień niebieskozielony do szarozielonego, który w pełnym słońcu nabiera wyraźniejszego, chłodnego tonu. Jesienią pojawiają się niepozorne szyszki męskie, później rozwijają się wzniesione szyszki, w czasie dojrzewania brązowe do czerwonawobrązowych. W ogrodzie najlepiej prezentuje się jako soliter, dobrze komponuje się z bukami, klonami, jodłami oraz trawami ozdobnymi, przy których uwydatnia się kontrast delikatnych igieł i mocnego szkieletu gałęzi. Żywica i drewno są naturalnie aromatyczne, a w ciepłe dni po dotknięciu igieł można wyczuć delikatny żywiczny zapach.

Cedrus deodara, znany również jako cedr himalajski, to imponujące drzewo iglaste pochodzące z Himalajów. Wyróżnia się szlachetną i elegancką prezencją. Cedr himalajski może osiągać wysokość 40–50 metrów, tworząc stożkowatą do piramidalnej koronę. Ma majestatyczny wygląd, a proste gałęzie układają się w elegancką, regularną koronę. Młode drzewa mają zaostrzoną, stożkowatą koronę, która z wiekiem staje się szersza i bardziej rozłożysta. Igły ułożone są skrętolegle i mają delikatną, igiełkowatą strukturę. Mają barwę od jasnozielonej do srebrzystoniebieskiej, co nadaje drzewu subtelny i atrakcyjny wygląd. Igły są stosunkowo długie i tworzą gęsty, zielony baldachim. Cedr himalajski ceniony jest za piękne walory estetyczne i często sadzi się go jako drzewo soliterowe w parkach, ogrodach i ogrodach ozdobnych ze względu na jego wartość dekoracyjną. Może być także wykorzystywany do tworzenia większych kompozycji ogrodowych. Ten cedr preferuje słoneczne stanowisko i dobrze zdrenowaną glebę. Jest na ogół dość odporny i niewymagający w pielęgnacji, co czyni go atrakcyjnym wyborem dla ogrodników i właścicieli działek. Ma wszechstronne zastosowanie i może stanowić znakomite uzupełnienie różnych stylów aranżacji ogrodowych.

Uprawa:  Wymaga słonecznego stanowiska, na którym igły najlepiej się wybarwiają, a korona staje się zwarta i mocna. Znosi także lekki półcień, ale rośnie tam wolniej. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej, średnio ciężkiej glebie, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6,0–7,0). Nie toleruje ciężkich, podmokłych i stale wilgotnych gleb, natomiast po ukorzenieniu bardzo dobrze znosi suszę i upał. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu. Gdy roślina dobrze się ukorzeni, cedr himalajski staje się bardzo odporny na suszę i należy do najlepiej znoszących suszę drzew iglastych. Nawożenie zwykle nie jest konieczne, wystarczy dobra gleba. Młodym drzewom można wiosną podać niewielką dawkę nawozu do roślin iglastych. Mrozoodporność cedru himalajskiego jest średnia, zwykle około –20 do –23 °C. W chłodniejszych rejonach młode rośliny mogą przemarzać, dlatego zaleca się osłonięte, ciepłe stanowisko. Starsze drzewa są bardziej odporne. Cedr himalajski jest na ogół odporny na choroby, może jednak być wrażliwy na długotrwałe przemoczenie lub ciężkie gleby. Cięcia zazwyczaj się nie wykonuje, ponieważ drzewo ma naturalnie piękny pokrój. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Formowanie nie jest wskazane.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.2. 2026