Cedr libański 'Comte de Dijon' Cedrus libani 'Comte de Dijon'

Opis szczegółowy produktu

Cedr libański 'Comte de Dijon' - rzadko występujący i wysoko ceniony kultywar, należący do najpiękniejszych karłowych odmian cedrów, odpowiedni dla miłośników ogrodów skalnych i detali. Odmiana ta kwitnie bardzo rzadko, dopiero w wieku dojrzałym, zazwyczaj pod koniec lata lub jesienią, tworząc niepozorne szyszki. Rośnie bardzo powoli, przyrastając rocznie zaledwie o kilka centymetrów, a w wieku dojrzałym (po wielu dziesięcioleciach) osiąga wysokość około 1,5 do 2 metrów. Najbardziej charakterystyczną cechą tej odmiany jest jej gęsty, zwarty i szeroko stożkowaty pokrój z lekko opadającymi końcami gałęzi, co nadaje drzewu starożytny i bardzo szlachetny wygląd już w młodym wieku. Igły tej odmiany są krótkie, sztywne i mają piękny szarozielony do niebieskawego kolor, gęsto ułożone w pęczkach na krótkich brakiblastach, co tworzy bardzo bogatą i nieprzeniknioną strukturę korony. Odmiana ta jest wysoko ceniona za swoją zdolność do stworzenia w ogrodzie silnego punktu estetycznego, który zachowuje swój kształt bez potrzeby jakiegokolwiek formowania, a dzięki swoim niewielkim rozmiarom idealnie nadaje się do uprawy w atriach, japońskich ogrodach lub w dużych kamiennych korytach. W ogrodzie odmiana ta sprawdzi się jako luksusowy soliter w skalniakach, dominujący element wrzosowisk lub jako okaz kolekcjonerski na pierwszym planie grup iglastych.

Cedr libański - ten okaz jest rzadkim i wzniosłym drzewem iglastym o bogatej historii. Pochodzi z gór Libanu i okolicznych regionów Bliskiego Wschodu. Ten cedr może osiągnąć wysokość około 25–40 metrów z typową koroną w kształcie stożka lub piramidy. Posiada charakterystyczną dominację wizualną dzięki prostym i równomiernie rozłożonym gałęziom, które przyczyniają się do jego majestatycznego wyglądu. Jego igły są krótkie, ciemnozielone i ułożone w pęczki na końcach gałęzi. Są twarde, ostre i tworzą gęsty zielony baldachim. Cedr libański jest również znany ze swojego charakterystycznego pięknego zapachu, który wydziela się podczas pocierania igieł lub gałęzi. To drzewo jest cenione za swoją wartość historyczną, wzniosłość i wyrazistą estetykę. W architekturze ogrodowej stosuje się go jako soliter na większej powierzchni trawnika lub na skraju innych zarośli, szczególnie w rozległych parkach lub ogrodach, gdzie może być dominującym elementem w projektowaniu krajobrazu. Jego imponujący wygląd nadaje przestrzeni, w której się znajduje, poczucie godności i wzniosłości.

Uprawa: Cedr libański najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Preferuje głębszą, dobrze przepuszczalną glebę, najlepiej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego (pH 6,5–7,5). Dobrze znosi suche warunki i gleby wapienne, ale nie toleruje stale podmokłych stanowisk. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy. Po ukorzenieniu drzewo jest stosunkowo odporne na suszę. Nawożenie zazwyczaj nie jest konieczne. Jest stosunkowo mrozoodporny, zazwyczaj do –20 do –25 °C, ale młode rośliny mogą być bardziej wrażliwe na silne mrozy i zimowy wiatr. Najlepiej radzi sobie w cieplejszych rejonach. Cięcie nie jest konieczne. Wykonuje się jedynie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi. Drzewo naturalnie tworzy wyrazisty, dekoracyjny kształt.

Autor: Kamila | Rewizja: 14. 3. 2026