Cedr libański 'Hilliers Compact' Cedrus libani 'Hilliers Compact'

Opis szczegółowy produktu

Cedr libański 'Hilliers Compact'  - karłowa i bardzo wolno rosnąca odmiana, która pod względem botanicznym odpowiada cedrowi cypryjskiemu, czyli Cedrus brevifolia 'Hillier Compact', podawanemu także jako Cedrus libani subsp. brevifolia 'Hillier Compact'. Gatunek wyjściowy, cedr cypryjski, pochodzi z górskich rejonów Cypru, gdzie rośnie na suchych, kamienistych i dobrze zdrenowanych zboczach. Odmiana powstała jako kompaktowa selekcja znaleziona przed 1965 rokiem w ogrodzie J. W. Archera w angielskim hrabstwie Surrey, a do uprawy wprowadziła ją szkółka Hillier. Tworzy gęsty, nieregularnie krzewiasty do wzniesionego pokrój z krótkimi gałęziami bocznymi, które mogą lekko zwisać. Bez prowadzenia przewodnika przy podporze roślina pozostaje zwykle niższa i szersza, natomiast przy prowadzeniu pędu głównego może przybrać węższy i wyższy kształt. Wzrost jest bardzo wolny, a w dłuższej perspektywie u roślin ogrodowych można liczyć na wysokość około 1–1,5 m i szerokość około 0,8–1,2 m, zależnie od sposobu prowadzenia i stanowiska. Igły są krótkie, sztywne, długości około 0,5–1,5 cm, ciemnozielone do niebieskozielonych i wyrastają w pęczkach na krótkopędach. Ulistnienie jest zimozielone. Szyszki pojawiają się u młodych, kompaktowych roślin raczej wyjątkowo. Odmiana sprawdza się jako wyrazisty, zimozielony soliter w mniejszych ogrodach, ogrodach skalnych, wrzosowiskach i kompozycjach w stylu japońskim.

Cedr libański - to rzadkie i szlachetne drzewo iglaste o bogatej historii. Pochodzi z gór Libanu i sąsiednich regionów Bliskiego Wschodu. Cedr ten może osiągać wysokość około 25–40 metrów i tworzy typową koronę o kształcie stożkowatym lub piramidalnym. Wyróżnia się charakterystyczną dominacją w krajobrazie dzięki prostym, równomiernie rozpostartym gałęziom, które nadają mu majestatyczny wygląd. Jego igły są krótkie, ciemnozielone i zebrane w pęczki na końcach gałęzi. Są twarde, ostre i tworzą gęsty zielony baldachim. Cedr libański słynie także z pięknego, charakterystycznego zapachu, który wydziela przy pocieraniu igieł lub gałęzi. Drzewo to jest cenione za wartość historyczną, dostojność i wyrazistą estetykę. W architekturze krajobrazu stosuje się je jako soliter na większym trawniku lub przed skrajem nasadzeń innych drzew i krzewów, zwłaszcza w rozległych parkach i ogrodach, gdzie może stanowić dominujący element kompozycji. Jego imponujący wygląd wnosi w otoczenie poczucie godności i szlachetności.

Uprawa:  Cedr libański najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Odpowiada mu głębsza, dobrze przepuszczalna gleba, najlepiej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego (pH 6,5–7,5). Dobrze znosi suchsze warunki i gleby wapienne, ale nie toleruje stanowisk stale podmokłych. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i w czasie dłuższej suszy. Po ukorzenieniu drzewo jest stosunkowo odporne na suszę. Nawożenie zwykle nie jest konieczne. Jest dość mrozoodporny, zazwyczaj do –20 do –25 °C, jednak młode rośliny mogą być wrażliwsze na silne mrozy i zimowy wiatr. Najlepiej rośnie w cieplejszych rejonach. Cięcie nie jest konieczne, usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Drzewo samo tworzy wyrazisty, dekoracyjny pokrój.

Autor: Jana | Rewizja: 04.09. 2026