Cedrat 'Florentina' Citrus limonimedica 'Florentina'

Opis szczegółowy produktu

Cedrat 'Florentina' - historyczny mieszaniec cytryny i cedratu, znany jako cedrat florencki. Pochodzi z wiejskich okolic miast toskańskich, skąd w XVII wieku trafił do ogrodów Medyceuszy we Florencji i stał się częścią klasycznych kolekcji oranżeryjnych. W uprawie pojemnikowej w naszych warunkach klimatycznych tworzy średnio silnie rosnące, zimozielone drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości około 1–1,2 m. Korona jest nieregularna, raczej wzniesiona, gałęzie są cierniste, a młode pędy mają wyraziste, fioletowe zabarwienie. Liście są owalne do eliptycznych, skórzaste, błyszcząco zielone, o delikatnie ząbkowanym brzegu, po roztarciu intensywnie pachną. Pąki kwiatowe są fioletowe, kwiaty rozwijają się białe do lekko różowawych i silnie pachną, pojawiają się zwykle od kwietnia do czerwca, w ciepłe lata także później. Owoce są średnie do dużych, zwykle o długości 8–12 cm, owalne jak cytryna, ze stożkowatym czubkiem, zwisają z gałęzi niczym odwrócone gruszki. Skórka jest gruba, złocistożółta, pomarszczona i bardzo aromatyczna, a biała, mięsista warstwa pod nią jest krucha i lekko słodkawa. Podzielony na cząstki miąższ ma pomarańczowy do żółtawego sok, jest wyraźnie kwaśny i orzeźwiający. Owoce zawierają witaminę C, olejki eteryczne i flawonoidy, tradycyjnie wykorzystywane w kuchni, cukiernictwie i perfumiarstwie. W warunkach domowych używa się przede wszystkim kandyzowanej skórki, świeżo startej skórki oraz soku do lemoniad, syropów, deserów, marynat i do doprawiania ryb lub warzyw. Roślina jest samopylna i zawiązuje owoce bez innej odmiany, jednak obecność innych cytrusów sprzyja zapylaniu przez owady.

Uprawa: To ciepłolubny, arystokratyczny cytrus o okazałych, głęboko bruzdowanych owocach, który wymaga maksimum światła i osłony od wiatru. Najlepiej rośnie przy południowej ścianie, która w ciągu dnia akumuluje ciepło, a nocą nie dochodzi do gwałtownych wahań temperatury. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne i bogate w składniki mineralne, np. mieszanka dobrego kompostu, gruboziarnistego piasku i pumeksu o pH 6–6,5, z warstwą drenażu na dnie pojemnika. Podlewa się równomiernie, mniejszymi dawkami, w okresie nabrzmiewania ciężkich owoców nieco częściej, a między podlewaniami pozwala się przeschnąć wierzchniej warstwie podłoża. Nawożenie od marca do sierpnia specjalistycznym nawozem do cytrusów o zrównoważonym stosunku NPK i stałej dawce magnezu, raz na sześć tygodni uzupełnia się żelazo w formie chelatów. Cięcie jest umiarkowane, z naciskiem na mocne gałęzie przewodnie, długie pędy przywiązuje się, aby owoce ich nie połamały. Cedrat uprawia się głównie w pojemnikach o pojemności 35–60 litrów, przesadzając go co dwa–trzy lata. Gdy temperatura spada poniżej 5 °C, rośliny przenosi się do jasnego ogrodu zimowego lub ogrzewanej szklarni o temperaturze 8–12 °C, a pojemnik stawia się na podkładkach, aby korzenie nie wychładzały się. We wnętrzu wybiera się najjaśniejsze miejsce przy oknie południowym, a przy krótszych dniach korzystne jest doświetlanie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów