Cedrat 'Florentina' Cytrusowa limonimedica 'Florentina'

Opis szczegółowy produktu

Cytron 'Florentyna' - historyczny mieszaniec cytryny i cytronu, znany jako cytron florencki. Pochodzi z wiejskich okolic toskańskich miast, skąd w XVII wieku trafił do ogrodów Medyceuszy we Florencji i stał się częścią klasycznych kolekcji w oranżeriach. Roślina w uprawie pojemnikowej w naszych warunkach tworzy średnio rosnące, wiecznie zielone drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości około 1–1,2 m. Korona jest nieregularna, raczej wzniesiona, gałęzie są cierniowe, młode pędy mają wyraźne fioletowe zabarwienie. Liście są owalne do eliptycznych, skórzaste, błyszcząco zielone, z delikatnie ząbkowanym brzegiem i wyraźnym zapachem po roztarciu. Pąki kwiatowe są zazwyczaj fioletowe, kwiaty rozkwitają na biało lub różowo i intensywnie pachną, pojawiają się zazwyczaj od kwietnia do czerwca, w ciepłych latach także później. Owoce są średniej wielkości do dużych, zazwyczaj o długości 8–12 cm, cytrynowato owalne z stożkowatą końcówką, zwisające z gałęzi jak odwrócone gruszki. Skórka jest gruba, złotożółta, pomarszczona i bardzo aromatyczna, biała miąższowa część jest krucha i lekko słodkawa. Segmentowany miąższ ma pomarańczowy do żółtawy sok, jest wyraźnie kwaśny i orzeźwiający. Owoce zawierają witaminę C, olejki eteryczne i flawonoidy, które tradycyjnie wykorzystywane są w kuchni, cukiernictwie i perfumerii. W warunkach domowych wykorzystuje się głównie kandyzowaną skórkę, świeżo startą skórkę, sok do lemoniad, syropów, deserów, marynat oraz do przyprawiania ryb czy warzyw. Roślina jest samopylna, zdolna do zawiązywania owoców nawet bez innej odmiany, obecność innych cytrusów jednak sprzyja zapylaniu przez owady.

Uprawa: Sprawia wrażenie ciepłolubnych, arystokratycznych cytrusów z potężnymi, głęboko bruzdowanymi owocami, które wymagają maksymalnego nasłonecznienia i osłony od wiatru. Najlepiej rośnie przy południowej ścianie, gdzie w ciągu dnia gromadzi się ciepło, a w nocy nie występują gwałtowne wahania temperatury. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne i bogate w minerały, mieszanka wysokiej jakości kompostu, grubego piasku i pemzy o pH 6 do 6,5, na dnie donicy warstwa drenażu. Podlewanie odbywa się równomiernie w mniejszych dawkach, w okresie nalewania się ciężkich owoców częstotliwość jest nieco zwiększana, między podlewaniami wierzchnia warstwa podłoża powinna przeschnąć. Nawożenie od marca do sierpnia specjalistycznym nawozem do cytrusów o zrównoważonym stosunku NPK i stabilnej dawce magnezu, raz na sześć tygodni uzupełnianie żelaza w chelatach. Cięcie jest umiarkowane z naciskiem na mocne gałęzie szkieletowe, długie pędy są podwiązywane, aby owoce nie łamały gałęzi. Cytron uprawia się głównie w pojemnikach o objętości od 35 do 60 litrów, przesadzanie odbywa się co dwa do trzech lat. Przy spadku temperatury poniżej 5°C rośliny przenosi się do jasnej oranżerii lub ogrzewanej szklarni o temperaturze 8-12°C, pojemnik stawia się na podstawkach, aby korzenie nie wychłodziły się. W pomieszczeniach wybiera się najjaśniejsze miejsce przy południowym oknie, przy krótszych dniach korzystne jest dodatkowe oświetlenie.

Autor: Kristýna | Wersja: 19.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów