Cedrat 'Ricco Rosso' Citrus × limonimedica 'Ricco Rosso'

Opis szczegółowy produktu

Cedrat 'Ricco Rosso' - to stara włoska odmiana mieszańcowego pochodzenia, powstała ze skrzyżowania cedratu (Citrus medica) z cytryną (Citrus limon), opisywana jako „limone rosso”. Pochodzi z cieplejszych regionów południowych Włoch, prawdopodobnie z Kalabrii i Sycylii, gdzie tradycyjnie uprawia się ją w ogrodach i sadach. Drzewko rośnie średnio silnie i ma raczej zwarty pokrój, w pojemnikach w naszych warunkach klimatycznych osiąga około 1,5–2 m wysokości i około 1,2 m szerokości. Pędy są gęsto ulistnione, przeważnie niemal bez cierni, na starszych pędach mogą pojawiać się krótkie kolce. Liście są skórzaste, podłużnie jajowate, ciemnozielone, a po roztarciu intensywnie aromatyczne. Kwiaty pojawiają się głównie od kwietnia do maja, a następnie ponownie jesienią. Są białe, w pąkach z lekko fioletowym odcieniem, wyrastają pojedynczo lub w niewielkich gronach, intensywnie pachną i w okresie letniego wystawienia na zewnątrz przyciągają owady zapylające. Odmiana jest przeważnie samopylna, we wnętrzach pomaga ręczne przenoszenie pyłku. Owoce są duże do bardzo dużych, eliptyczne do jajowatych, mocno guzowate, o grubej skórce, która w miarę dojrzewania przechodzi od żółci do pomarańczowoczerwonych tonów, często z zaczerwienionym również miąższem. Smak jest wyraźnie kwaśny, o bogatym aromacie łączącym nuty cytryny i cedratu, miąższ soczysty. Owoce wykorzystuje się do aromatyzowania napojów, do marynat i sałatek, do wyrobu marmolad i likierów, a silnie aromatyczną skórkę często się kandyzuje lub ściera do wypieków i deserów. Wysoka zawartość witaminy C, flawonoidów i antocyjanów w czerwono zabarwionych częściach owocu zwiększa kulinarną i odżywczą atrakcyjność tej odmiany w kuchni śródziemnomorskiej.

Uprawa: To ciepłolubny, szlachetny cytrus o okazałych, głęboko bruzdowanych owocach, który wymaga maksimum światła i osłoniętego stanowiska. Najlepiej rośnie przy południowej ścianie, gdzie w ciągu dnia gromadzi się ciepło, a nocą nie dochodzi do gwałtownych wahań temperatury. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne i bogate w składniki mineralne – sprawdza się mieszanka dobrej jakości kompostu, gruboziarnistego piasku i pumeksu o pH 6–6,5, z warstwą drenażu na dnie pojemnika. Podlewa się równomiernie, mniejszymi dawkami, w okresie nalewania się ciężkich owoców częstotliwość nieco się zwiększa, a między podlewaniami pozwala się przeschnąć wierzchniej warstwie podłoża. Nawożenie od marca do sierpnia specjalistycznym nawozem do cytrusów o zrównoważonym stosunku NPK i stałej dawce magnezu, raz na sześć tygodni uzupełnia się żelazo w formie chelatów. Cięcie jest umiarkowane, z naciskiem na mocne gałęzie szkieletowe, a długie pędy się podwiązuje, aby owoce ich nie połamały. Cedrat uprawia się przeważnie w pojemnikach o pojemności 35–60 litrów, przesadzanie wykonuje się co dwa–trzy lata. Gdy temperatura spada poniżej 5 °C, rośliny przenosi się do jasnego ogrodu zimowego lub ogrzewanej szklarni o temperaturze 8–12 °C, a pojemnik ustawia się na podkładkach, aby korzenie nie wychładzały się. We wnętrzu wybiera się najjaśniejsze miejsce przy południowym oknie, przy krótszych dniach korzystne jest doświetlanie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 26.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów