Cedrela chińska 'Flamingo' Toona sinensis 'Flamingo'

Opis szczegółowy produktu

Toona chińska 'Flamingo' - jest to wyższy, liściasty, zrzucający liście krzew lub drzewo, które osiąga wysokość około 10-15 m i szerokość około 5 m. Rośnie stosunkowo szybko, ale może minąć dziesięć lat, zanim osiągnie pełną wysokość. Początkowo drzewo rośnie wąsko, później tworzy owalną lub szeroko owalną koronę. Młode gałązki są miedziane i owłosione. Dojrzała kora jest szarobrązowa, później ma podłużne łuski. Po uszkodzeniu liści i kory wydziela się specyficzny zapach. Jest atrakcyjny przede wszystkim ze względu na kolor liści. Młode liście mają wyraźne różowe zabarwienie, świecą jak flamingi. Odcienie mogą się różnić w zależności od umiejscowienia. Różowy kolor liści utrzymuje się przez około 3 tygodnie, stopniowo zaczyna blaknąć, zmienia się w kremowożółty, a następnie w jaskrawozielony. Liście składają się z 20-26 listków, są podłużne w kształcie. Pod koniec wiosny drzewo jest obsypane białymi kwiatami, zebranymi w wiechy. Owocem są jajowate, zdrewniałe torebki, długości 15-30 mm. Wyjątkowe drzewo parkowe lub soliter.

Uprawa: W warunkach Republiki Czeskiej dobrze rośnie na słońcu lub w lekkim półcieniu, w cieplejszym miejscu osłoniętym od północnego wiatru i z wystarczającą ilością miejsca na koronę. Odpowiednia gleba powinna być pożywna, bogata w próchnicę i dobrze przepuszczalna, a jej pH powinno mieścić się w granicach 6,0–7,5. W przypadku ciężkich glin zaleca się zastosowanie warstwy drenażowej i dodanie kompostu lub liści, gdyż długotrwałe zaleganie wody może zaburzyć dojrzewanie drewna. Podlewanie jest bardzo ważne w ciągu pierwszych 2-3 lat po posadzeniu, później drzewo może znieść krótszy okres suszy, szczególnie po ściółkowaniu. Nawożenie wykonuje się zazwyczaj wiosenną dawką kompostu lub nawozu wolno rozpuszczalnego. Pod koniec lata nie zaleca się stosowania nawozów azotowych ze względu na dojrzewanie pędów jednorocznych. Sadzenie odbywa się od marca do maja lub od września do listopada. Jako roślinę pojedynczą sadzi się ją w odległości ok. 5–7 m od innych drzew lub budynków, w zależności od planowanego rozmiaru. Dojrzała roślina osiąga zazwyczaj 10–15 m wysokości i 7–10 m szerokości. W cieplejszych miejscach może być jeszcze wyższa. Regularne przycinanie może ją obniżyć i stymulować powstawanie młodych, jadalnych pędów. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, po ustaniu silnych przymrozków, nadaje się ono także do zagęszczania korony. Odporność na mróz dorosłych roślin szacuje się na ok. -20 do -25 °C, młode drzewa mogą przemarznąć do podstawy w ciągu pierwszej zimy i odrosnąć, dlatego zaleca się stosowanie grubszej ściółki, owijanie pnia i osłonięcie go od wiatru. Roślina jest na ogół zdrowa, sporadycznie na miękkich pędach pojawiają się mszyce, a wyjątkowo cierpi na mączniaka prawdziwego w suche i ciepłe lata. U niektórych osobników mogą pojawić się odrosty korzeniowe, które należy usuwać w odpowiednim czasie.

Autor: Lucie | Rewizja: 2026.02.23