Cedrzyniec kalifornijski 'Aureovariegata' Calocedrus decurrens 'Aureovariegata'

Opis szczegółowy produktu

Cyprysowiec nutkajski 'Aureovariegata' - rzadka, wiecznie zielona roślina iglasta z rodziny cyprysowatych, pochodząca z zachodniej Ameryki Północnej, gdzie rośnie w górskich lasach na głębszych, dobrze przepuszczalnych glebach. Odmiana 'Aureovariegata' to starszy wybór ogrodniczy, zgłoszony jako znalezisko w Niemczech około 1904 roku. Rośnie wolno do średnio szybko, tworząc wąski, stożkowaty do kolumnowego pokrój. Po 10 latach osiąga około 3–5 m, w wieku dorosłym w warunkach Republiki Czeskiej zazwyczaj 6–10 m wysokości i 2–3 m szerokości. Gałązki są spłaszczone w wachlarze i noszą błyszczące łuski w kolorze ciemnozielonym z nieregularnymi złotożółtymi plamami, które nie ograniczają się tylko do młodych przyrostów. W maju mogą pojawić się niepozorne szyszki pyłkowe, szyszki żeńskie są jajowate, o długości około 2–3 cm, żółtobrązowe, a podczas dojrzewania czerwonobrązowe. Kora jest szarobrązowa do czerwonobrązowej, w starszym wieku podłużnie spękana. Odmiana działa jako świetlisty akcent również zimą, dobrze komponuje się z ciemnolistnymi cyprysikami, laurowiśniami, mahoniami, rododendronami, paprociami i delikatnymi trawami. Nadaje się jako soliter przy wejściu, do większych wrzosowisk i do nowoczesnych nasadzeń ze żwirem, gdzie wyróżnia się graficzny, kolumnowy kształt.

Cyprysowiec nutkajski - pochodzi z zachodniego regionu Ameryki Północnej. W swojej ojczyźnie ma wąski, wręcz kolumnowy kształt i może osiągnąć wysokość do 50 m. W innych regionach przybiera raczej stożkowaty pokrój o wysokości około 18–30 m. Kora w starszym wieku jest czerwonobrązowa, łuszczy się długimi płatami, takie samo zabarwienie mają również gałązki. Miękkie igły łuskowate są ułożone wachlarzowato, lekko zachodzą na siebie. Są miękkie i świeżo zielone. Roślina jest jednopienna, kwiaty męskie i żeńskie rosną na różnych gałęziach. Szyszki są małe, jajowate i zwisające, zagięte haczykowato przy wierzchołku. Idealne drzewo soliterowe lub parkowe.

Uprawa: Do uprawy polecane jest pełne słońce do półcienia i zaciszne miejsce, gdzie przebarwienie lepiej dojrzewa, a gałązki mniej cierpią z powodu zimowego wysychania. Gleba jest odpowiednia od próchniczej do gliniasto-piaszczystej, przepuszczalna, raczej świeża, o zalecanym pH około 5,5–7,5, toleruje również gleby wapienne, o ile nie są stale mokre. Długotrwałe przemoczenie i ciężkie gliny zwiększają ryzyko fytoftorozy, dlatego wskazany jest drenaż, podwyższona grządka lub dodatek żwiru i ściółki z kory lub zrębków. Sadzenie w Republice Czeskiej najczęściej odbywa się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–październik). Podlewanie jest ważne w pierwszych dwóch sezonach, po ukorzenieniu toleruje również krótkotrwałe susze. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem dla roślin iglastych, późnym latem ogranicza się azot ze względu na dojrzewanie tkanek. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ewentualne skracanie wykonuje się tylko lekko wczesną wiosną, aby zachować naturalny pokrój i uniknąć pustych miejsc. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około -24 °C, a krótkotrwale nawet do niższych temperatur; młode sadzonki docenią zimową osłonę oraz ochronę przed zimowym słońcem i wiatrem. Z szkodników mogą pojawić się mszyce i przędziorki, a w suche lata również brązowienie końcówek pędów; kondycję rośliny poprawia stabilna ściółka i równomierna wilgotność. Przy sadzeniu w rzędzie, jako wąska zasłona, zachowuje się odstęp około 1,2–1,5 m, a w przypadku sadzenia soliterowego co najmniej 2,5–3 m od innych roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.2.2026