Chimonobambusa tumidissinoda Chimonobambusa tumidissinoda

Opis szczegółowy produktu

Chimonobambusa tumidissinoda - wiecznie zielony bambus z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), pochodzący z południowo-zachodnich Chin (Syczuan i północno-wschodnia Junnan), gdzie rośnie w podszycie lasów liściastych. Nazwa gatunkowa nawiązuje do wyraźnie zgrubiałych węzłów łodyg, dzięki którym w Azji tradycyjnie wytwarza się „chodzące kije”. Łodygi osiągają zazwyczaj 2,5–6 m wysokości i 1–3 cm grubości, w młodości są zielone, stopniowo przechodząc w żółto-brązowe. Na każdym kolanku tworzy się wypukły dysk, który nadaje łanowi rzeźbiarski wyraz nawet zimą. Liście są wąskie, lancetowate, zwisające, od góry zielone, a od spodu szarozielone, dzięki czemu korona sprawia wrażenie miękkiej i spokojnej. W praktyce ogrodniczej dorasta najczęściej do 3–5 m, w korzystnych lokalizacjach może przekroczyć 6 m, a szerokość z czasem dochodzi nawet do ponad 8 m, jeśli ma swobodną przestrzeń. Młode pędy w ojczyźnie są zbierane również jako warzywo, u nas gatunek uprawiany jest przede wszystkim ze względu na kształt łodyg i spokojny, zwisający pokrój.

Uprawa: Preferuje półcień do jasnego cienia i zaciszne stanowisko, aby zimowy wiatr nie wysuszał liści. Najodpowiedniejsza jest gleba żyzna, przepuszczalna, o równomiernej wilgotności, pH około 5,5–7, oraz warstwa ściółki, która stabilizuje temperaturę i reżim wodny. Sadzenie roślin z doniczek jest możliwe od marca do października, najpewniejsze jest wiosną i wczesną jesienią. Latem korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza na słońcu, nawożenie jest umiarkowane, z przewagą azotu wiosną. Dojrzałe kępy znoszą około -15 °C, młode rośliny mogą przemarzać w surowe zimy, dlatego pomocne jest zaciszne stanowisko i zimowe okrycie. Na żywopłot rośliny sadzi się w odległości około 0,8–1,2 m od siebie, dla luźnej kępy odpowiednia jest przestrzeń co najmniej 1,5 m. Choroby zdarzają się rzadko, największym ryzykiem jest przesuszenie i zimowe wysychanie liści, szczególnie u roślin w pojemnikach. Cięcie nie jest konieczne, ale w celu zagęszczenia usuwa się najstarsze źdźbła u ziemi, a wiosną można lekko skrócić obwód kępy. W pojemniku wymaga większej objętości podłoża i niezawodnego drenażu, zimą zaś ochrony przed przemarznięciem bryły korzeniowej. Wskazane jest również uzupełnianie materii organicznej, na przykład kompostu lub liściówki, ponieważ bambusy zużywają dużo składników odżywczych na tworzenie nowych źdźbeł. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce lub przędziorki podczas suchej i gorącej pogody, zazwyczaj jednak wystarczy poprawić wilgotność i przepływ powietrza. W gęstszych nasadzeniach zmniejsza się przezierność.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.2. 2026