Chmiel zwyczajny 'Cascade' Humulus lupulus 'Cascade'

Opis szczegółowy produktu

Chmiel zwyczajny 'Cascade' - amerykańska aromatyczna odmiana chmielu wyhodowana w 1972 roku w ramach państwowego programu hodowlanego w Oregonie. Powstała z krzyżowania europejskich i amerykańskich genotypów i dzięki charakterystycznemu cytrusowemu profilowi stała się jedną z najpopularniejszych odmian aromatycznych. Jest to bylina z rodziny konopiowatych (Cannabaceae), która co roku wiosną odrasta z podziemnego kłącza. W okresie wegetacji wytwarza prawoskrętne, szorstko owłosione pędy o długości 4–6 m, a w optymalnych warunkach nawet dłuższe. Szerokość rośliny wynosi około 1–2 m, zależnie od sposobu prowadzenia. Liście są naprzeciwległe, szerokie na 8–15 cm, dłoniasto 3–5-klapowe, o grubo piłkowanym brzegu i soczyście zielonej barwie. Kwitnienie rozpoczyna się w lipcu. Rośliny żeńskie wytwarzają typowe kwiatostany w formie szyszek, które dojrzewają od drugiej połowy sierpnia do początku września. Szyszki mają 3–5 cm długości, są jasnozielone i obfitują w lupulinę. Zawartość alfa-kwasów wynosi zwykle 4–7 %, a profil aromatyczny jest świeży, cytrusowy, z nutami grejpfruta, limonki i delikatnym kwiatowym akcentem. Odmiana jest ceniona przede wszystkim do aromatyzowania piw górnej fermentacji, a jednocześnie pełni wyraźną funkcję ozdobną jako szybko rosnąca sezonowa osłona. Jesienią część nadziemna stopniowo zasycha i zamiera.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie liście wybarwiają się najintensywniej. W półcieniu rośnie niezawodnie, choć liście bywają bardziej zielone. Stanowisko powinno być osłonięte przed skrajnie suchym wiatrem, z głębszą, próchniczą, średnio ciężką do gliniasto-piaszczystej glebą, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie pozostaje stale podmokła. Zaleca się pH około 6–7,5. Rośliny z pojemników sadzi się zazwyczaj od marca do października, najlepiej przy solidnej podporze – pergoli, siatce, naciągniętych drutach lub drewnianych palikach. Odstęp między roślinami wynosi około 1–1,5 m, na metr kwadratowy przypada mniej więcej 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz przy uprawie w pojemnikach. Korzystna jest warstwa organicznej ściółki wokół korzeni, która łagodzi skrajne przesuszenie i poprawia strukturę gleby. Ukorzeniona roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak w upalne lata brzegi liści mogą zasychać, dlatego pomocne bywa dodatkowe podlewanie. Chmiel jest w pełni mrozoodporny, w naszych warunkach klimatycznych przy dobrym ukorzenieniu znosi typowe zimowe temperatury około -25 °C. Zielne pędy obumierają na zimę. Zwykle pozostawia się je do późnej zimy, a wiosną ścina tuż nad ziemią, aby z szyjki korzeniowej mogły wybić nowe pędy. Starsze rośliny mogą tworzyć podziemne rozłogi, dlatego w mniejszych ogrodach sprawdza się bariera korzeniowa lub regularne wycinanie niepożądanych odrostów. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, a spośród szkodników mszyce i przędziorki, których występowanie ogranicza dobre przewietrzenie rośliny i równomierne nawożenie. Przy uprawie w pojemniku należy zapewnić odpowiednio dużą objętość podłoża, solidną podporę oraz regularne podlewanie i nawożenie, aby roślina zachowała zwarty, gęsty pokrój z intensywnie wybarwionymi liśćmi.