Chmiel zwyczajny 'Centennial' Humulus lupulus 'Centennial'

Opis szczegółowy produktu

Chmiel zwyczajny 'Centennial' - amerykańska aromatyczna odmiana chmielu wprowadzona do uprawy w 1990 roku, wyhodowana w ramach programu hodowlanego w stanie Waszyngton. Powstała jako potomek linii angielskich i amerykańskich i bywa określana jako typ zrównoważony między chmielem aromatycznym a goryczkowym. Należy do rodziny konopiowatych (Cannabaceae) i jest byliną z podziemnym kłączem, z którego co roku wiosną wyrastają nowe pędy. W okresie wegetacji osiąga 4–6 m wysokości, a szerokość nasadzenia wynosi około 1–2 m, zależnie od sposobu prowadzenia. Pędy są prawoskrętne, szorstkie, z naprzeciwległymi, dłoniasto 3–5-klapowymi liśćmi o średnicy 8–15 cm. Kwitnienie przypada na lipiec. Rośliny żeńskie wytwarzają szyszki o długości 3–5 cm, które dojrzewają w sierpniu do początku września. Zawartość alfa-kwasów mieści się zwykle w przedziale 9–12 %, co plasuje odmianę wśród wyrazistszych typów aromatyczno-goryczkowych. Aromat jest cytrusowy, z nutami skórki cytryny, kwiatów i delikatnym korzennym akcentem. Szyszki zawierają lupulinę bogatą w olejki eteryczne i żywice wykorzystywane w piwowarstwie. W ogrodzie służy jako szybko rosnąca sezonowa osłona lub zieleń pnąca na pergole i konstrukcje. Jesienią część nadziemna zamiera i zanika.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie złota barwa liści rozwija się najintensywniej. W półcieniu rośnie niezawodnie, jednak liście bywają bardziej zielone. Stanowisko powinno być osłonięte przed skrajnie suchym wiatrem, z głębszą, próchniczną, średnio ciężką lub gliniasto-piaszczystą glebą, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie pozostaje stale podmokła. Zaleca się pH około 6–7,5. Rośliny z pojemników sadzi się zazwyczaj od marca do października, najlepiej przy solidnej podporze – pergoli, siatce, napiętych drutach lub drewnianych palikach. Odległość między roślinami wynosi około 1–1,5 m, na metr kwadratowy przypada mniej więcej 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości nasadzenia. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz przy uprawie w pojemnikach. Korzystna jest warstwa ściółki organicznej wokół korzeni, która ogranicza skrajne przesuszenie i poprawia strukturę gleby. Ukorzeniona roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale w gorące lata brzegi liści mogą zasychać, dlatego warto wtedy dodatkowo podlewać. Chmiel jest w pełni mrozoodporny, w naszych warunkach klimatycznych przy dobrym ukorzenieniu znosi typowe zimowe temperatury około -25 °C. Zielne łodygi zamierają na zimę. Pozostawia się je zwykle do późnej zimy, a wiosną ścina tuż nad ziemią, aby z szyjki korzeniowej mogły wyrosnąć nowe pędy. Starsze rośliny mogą tworzyć podziemne rozłogi, dlatego w mniejszych ogrodach praktycznym rozwiązaniem jest bariera korzeniowa lub regularne wycinanie niepożądanych pędów. Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, a ze szkodników mszyce i przędziorki, których pojawianie się ogranicza dobra przewiewność nasadzenia i równomierne nawożenie. Przy uprawie w pojemniku należy wybrać odpowiednio dużą objętość podłoża i solidną podporę oraz dbać o regularne podlewanie i nawożenie, aby roślina utrzymała zwarty, gęsty pokrój z intensywnie wybarwionymi liśćmi.