Chmiel zwyczajny 'Hersbrucker' Humulus lupulus 'Hersbrucker'

Opis szczegółowy produktu

Chmiel zwyczajny 'Hersbrucker' - tradycyjna niemiecka odmiana chmielu pochodząca z bawarskiego regionu Hallertau, gdzie uprawia się ją od stuleci. Należy do tzw. szlachetnych odmian aromatycznych, cenionych za delikatny i zrównoważony profil aromatyczny. Jest to bylina z rodziny konopiowatych (Cannabaceae) z podziemnym kłączem, z którego każdej wiosny wyrastają nowe, prawoskrętne pędy. W ciągu sezonu wegetacyjnego osiąga 4-6 m wysokości i około 1-2 m szerokości, zależnie od sposobu prowadzenia. Liście są naprzeciwległe, dłoniasto 3-5-klapowe, o szerokości 8-15 cm, z grubo piłkowanym brzegiem i soczyście zielonej barwie. Kwitnienie przypada na lipiec. Rośliny żeńskie tworzą szyszki o długości 3-4 cm, które dojrzewają przeważnie w sierpniu. Zawartość alfa-kwasów wynosi zwykle 2-5 %, a aromat jest delikatnie ziołowy, korzenny, z lekką kwiatową nutą. Dzięki niskiej goryczce i zrównoważonemu profilowi odmiana wykorzystywana jest przede wszystkim do piw dolnej fermentacji. W ogrodzie pełni jednocześnie funkcję szybko rosnącej sezonowej osłony lub zieleni pnącej na pergole i ogrodzenia. Jesienią część nadziemna stopniowo zamiera i zasycha.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie liście wybarwiają się najintensywniej. W półcieniu rośnie niezawodnie, choć liście bywają nieco jaśniejsze. Stanowisko powinno być osłonięte przed skrajnie suchym wiatrem, z głębszą, próchniczną, średnio ciężką lub gliniasto-piaszczystą glebą, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie pozostaje stale podmokła. Zaleca się pH około 6-7,5. Rośliny z pojemników sadzi się zazwyczaj od marca do października, najlepiej przy solidnej podporze - pergoli, siatce, napiętych drutach lub drewnianych palikach. Odległość między roślinami wynosi około 1-1,5 m, na metr kwadratowy przypada mniej więcej 1-2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz przy uprawie w pojemnikach. Korzystna jest warstwa organicznej ściółki wokół korzeni, która ogranicza skrajne przesychanie i poprawia strukturę gleby. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak w upalne lata brzegi liści mogą zasychać, dlatego warto wtedy dodatkowo podlewać. Chmiel jest w pełni mrozoodporny, w naszych warunkach klimatycznych przy dobrym ukorzenieniu znosi typowe zimowe temperatury około -25 °C. Zielne łodygi zamierają na zimę. Pozostawia się je zwykle do późnej zimy, a wiosną ścina tuż nad ziemią, aby z szyjki korzeniowej mogły wybić nowe pędy. Starsze rośliny mogą tworzyć podziemne rozłogi, dlatego w mniejszych ogrodach sprawdza się bariera korzeniowa lub regularne usuwanie niepożądanych pędów. Spośród chorób może wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, a spośród szkodników mszyce i przędziorki, których występowanie ogranicza dobra przewiewność nasadzenia i równomierne nawożenie. Przy uprawie w pojemniku należy zapewnić odpowiednio dużą objętość podłoża, solidną podporę oraz regularne podlewanie i nawożenie, aby roślina utrzymała zwarty, gęsty pokrój z intensywnie wybarwionymi liśćmi.