Chmiel zwyczajny 'Magnum' Humulus lupulus 'Magnum'

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, gdzie złoty kolor liści rozwija się najintensywniej. W półcieniu rośnie niezawodnie, jednak liście bywają bardziej zielone. Stanowisko powinno być osłonięte od ekstremalnie suchego wiatru, z głęboką, próchniczą, średnio ciężką do gliniasto-piaszczystej glebą, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie pozostaje stale podmokła. Zalecane pH wynosi około 6-7,5. Rośliny są zazwyczaj sadzone z kontenerów od marca do października, najlepiej przy solidnym wsparciu - pergoli, siatce, napiętych drutach lub drewnianych palikach. Odległość między roślinami wynosi około 1-1,5 m, na metr kwadratowy przypada około 1-2 roślin, w zależności od pożądanego zagęszczenia. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz podczas uprawy w pojemnikach. Odpowiednia jest warstwa organicznego mulczu wokół korzeni, która ogranicza ekstremalne wysuszenie i poprawia strukturę gleby. Gdy roślina się przyjmie, krótkotrwałą suszę znosi, ale w gorące lata może dochodzić do zasuszania brzegów liści, dlatego przydatne bywa uzupełnienie podlewania. Chmiel jest w pełni mrozoodporny, w naszych warunkach, przy dobrym ukorzenieniu, znosi zwykłe zimowe temperatury około -25 °C. Zielne pędy obumierają przez zimę. Zazwyczaj pozostawia się je do późnej zimy, a wiosną przycina tuż nad ziemią, aby z szyjki korzeniowej mogły wyrosnąć nowe pędy. Starsze rośliny mogą tworzyć podziemne rozłogi, dlatego w mniejszych ogrodach jako praktyczne rozwiązanie sprawdza się bariera korzeniowa lub regularne wycinanie niepożądanych pędów. Wśród chorób mogą pojawić się mączniak lub plamistość liści, a wśród szkodników mszyce i przędziorki, których występowaniu sprzyja dobra wentylacja roślinności i równomierne odżywianie. Podczas uprawy w pojemniku należy wybrać odpowiednio dużą objętość podłoża, solidne podpory oraz dbać o regularne podlewanie i nawożenie, aby roślina utrzymała zwarty, gęsty pokrój o intensywnie zabarwionych liściach.