Chmiel zwyczajny 'Nordbrau' Humulus lupulus 'Nordbrau'

Opis szczegółowy produktu

Chmiel zwyczajny 'Nordbrau' - dwupienne wieloletnie pnącze z rodziny konopiowatych, rosnące naturalnie na skrajach lasów łęgowych i w zaroślach Europy oraz Azji. Odmiana 'Nordbrau' występuje w ofercie ogrodniczej również pod nazwą Northern Brewer. Powstała w Wielkiej Brytanii, gdzie w 1934 roku wyhodowano ją jako wczesną odmianę goryczkową o dobrej odporności na więdnięcie. Z kłączy co wiosnę wyrastają wijące się pędy o szorstkich, zwykle trójklapowych liściach, które w ciągu sezonu tworzą szybko rosnącą zieloną ścianę. Niepozorne żółtozielone kwiaty pojawiają się w lipcu, a rośliny żeńskie zawiązują następnie szyszki z żółtą lupuliną. Zbiór przeprowadza się najczęściej od końca sierpnia do września, gdy szyszki są sprężyste, aromatyczne i bogate w żywice. W piwowarstwie dla odmiany Northern Brewer podaje się średnią zawartość alfa-kwasów, wynoszącą około 7–10 %, a profil smakowy jest korzenny, lekko żywiczny, aż po drzewny, dlatego nadaje się zarówno do nadawania goryczki, jak i aromatu. W ogrodzie użytkowym można wykorzystać także młode wiosenne pędy, które po krótkiej obróbce cieplnej podaje się podobnie jak szparagi. Jest to roślina żeńska.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie rozwija się najbujniej. W półcieniu rośnie niezawodnie, choć wolniej i słabiej. Stanowisko powinno być osłonięte przed skrajnie suchym wiatrem, z głębszą, próchniczną, średnio ciężką lub gliniasto-piaszczystą glebą, która dobrze zatrzymuje wilgoć, lecz nie pozostaje stale podmokła. Zaleca się pH około 6–7,5. Rośliny z pojemników sadzi się zazwyczaj od marca do października, najlepiej przy solidnej podporze, takiej jak pergola, siatka, napięte druty lub drewniane paliki. Odstęp między roślinami wynosi około 1–1,5 m, na metr kwadratowy przypada około 1–2 roślin, zależnie od pożądanej gęstości nasadzenia. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz przy uprawie w pojemnikach. Korzystna jest warstwa organicznej ściółki wokół korzeni, która łagodzi skrajne przesuszenie i poprawia strukturę gleby. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak w upalne lata brzegi liści mogą zasychać, dlatego warto ją wtedy dodatkowo podlewać. Chmiel jest w pełni mrozoodporny, w naszych warunkach klimatycznych przy dobrym ukorzenieniu znosi typowe zimowe temperatury rzędu −25 °C. Zielne pędy obumierają na zimę. Pozostawia się je zwykle do późnej zimy, a wiosną ścina tuż nad ziemią, aby z szyjki korzeniowej mogły wyrosnąć nowe pędy. Starsze rośliny mogą tworzyć podziemne rozłogi, dlatego w mniejszych ogrodach praktycznym rozwiązaniem okazuje się bariera korzeniowa lub regularne wycinanie niepożądanych odrostów. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, a spośród szkodników mszyce i przędziorki, których pojawianiu się zapobiega dobra przewiewność nasadzenia i równomierne nawożenie. Przy uprawie w pojemniku należy wybrać odpowiednio dużą objętość podłoża, solidną podporę oraz dbać o regularne podlewanie i nawożenie, aby roślina utrzymała zwarty, gęsty pokrój z intensywnie wybarwionymi liśćmi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02. 2026