Chmiel zwyczajny 'Žatecký poloraný červeňák' Humulus lupulus 'Žatecký poloraný červeňák'

Opis szczegółowy produktu

Chmiel zwyczajny 'Žatecký poloraný červeňák' - to regionalna odmiana chmielu uzyskana w drodze selekcji z pierwotnych plantacji w rejonie Žatca i Ústí nad Łabą. Roślina co roku wiosną wybija z silnego, podziemnego systemu korzeniowego i wytwarza szorstkie, kanciaste łodygi. Pędy pną się po podporach na długość od 300 do 600 cm przy szerokości od 100 do 150 cm. Sezonowe, dłoniasto klapowane liście mają soczyście zieloną barwę, piłkowany brzeg i szorstką powierzchnię. Kwitnienie przypada na lipiec i sierpień. O walorach użytkowych decydują żeńskie szyszki, które dojrzewają od końca sierpnia do września. Szyszki są średnio do długo jajowatych, mają regularną osadkę, a średnia masa 100 sztuk wynosi od 12 do 14 g. Zawierają żółte gruczoły lupulinowe z olejkami eterycznymi i żółtymi kwasami goryczkowymi. Zapach szyszek jest wzorcowy, bardzo delikatny i czysto chmielowy. W piwowarstwie stanowi pierwszorzędny surowiec wzorcowy do drugiego, trzeciego chmielenia oraz do chmielenia na zimno lagerów. Zaletą odmiany jest pełna mrozoodporność do -30 °C oraz doskonała zdolność przystosowania do warunków klimatycznych Polski. Część nadziemna jesienią całkowicie zamiera, a roślina zimuje wyłącznie w organach podziemnych. Wymaga dużej ilości słońca i stabilnej pionowej podpory do wspinania się. W architekturze ogrodowej znajduje zastosowanie do szybkiego osłonięcia wysokich pergoli, altan, ścian czy ogrodzeń z siatki, a także do zakładania przydomowych plantacji chmielu.

Uprawa: Wymaga w pełni nasłonecznionego, ciepłego i osłoniętego stanowiska, niezbędnego do szybkiego przyrostu masy, obfitego kwitnienia i wykształcenia aromatu w szyszkach. Znosi także lekki półcień, w którym jednak wytwarza mniej szyszek. Najlepsza jest głęboka, żyzna, próchniczna i średnio ciężka gleba gliniasta lub piaszczysto-gliniasta o odczynie obojętnym do lekko wapiennego, która dobrze zatrzymuje wilgoć, a zarazem jest wystarczająco przepuszczalna, ponieważ długotrwale stojąca woda i ciężki ił prowadzą do gnicia systemu korzeniowego. Podczas intensywnego wzrostu wiosną i latem podlewanie musi być bardzo obfite i regularne, aby podłoże nigdy całkowicie nie przeschło. Dorosła, głęboko korzeniąca się kępa znosi wprawdzie krótkotrwałą suszę, ale kosztem jakości i ilości szyszek. Nawożenie ma kluczowe znaczenie – to roślina azotolubna, która wymaga wiosennego wymieszania z glebą solidnej warstwy kompostu lub obornika, a następnie dokarmiania nawozami organicznymi lub mineralnymi aż do początku kwitnienia. Cięcie i pielęgnacja rządzą się swoimi zasadami: wiosną usuwa się z szyjki korzeniowej nadmiarowe słabe pędy i pozostawia tylko kilka najsilniejszych, które naprowadza się na mocną podporę (podpora jest konieczna, ponieważ pnącze osiąga 3–6 metrów). Po przekwitnieniu zbiera się żeńskie szyszki, a jesienią lub wczesną wiosną całą część nadziemną ścina się tuż nad ziemią, ponieważ nadziemne łodygi na zimę całkowicie zamierają, a roślina zimuje wyłącznie w podziemnym kłączu. Przy sadzeniu kilku roślin w rzędzie (np. przy ogrodzeniu lub pergoli) zaleca się rozstawę 1,5–2 metry i należy liczyć się z tym, że jest to roślina dwupienna i dość ekspansywna, rozprzestrzeniająca się za pomocą podziemnych rozłogów. W naszych warunkach klimatycznych chmiel jest w pełni mrozoodporny (do -30 °C), nie wymaga żadnej ochrony na zimę i wiosną bez problemu ponownie wybija z ziemi.

Autor: Lucie | Rewizja: 8.9. 2026