Choina kanadyjska 'Jeddeloh' Tsuga canadensis 'Jeddeloh'

Opis szczegółowy produktu

Cis kanadyjski 'Jeddeloh' - karłowa odmiana północnoamerykańskiego gatunku z rodziny sosnowatych, rozpowszechniona w europejskich szkółkach od połowy XX wieku. Tworzy płasko półkulisty, gęsto rozgałęziony krzew z wyraźnym lejkowatym wgłębieniem pośrodku, przypominającym ptasie gniazdo. Igły są miękkie, płaskie, zazwyczaj o długości 8–12 mm, na górnej stronie jasnozielone, na spodniej z dwoma białawymi paskami aparatów szparkowych, zimą może pojawić się brązowawy odcień. Efekt dekoracyjny opiera się na fakturze i kształcie, a nie na kwiecie. Wiosną mogą pojawić się drobne męskie szyszeczki, a jesienią małe, jajowate szyszki, jednak u zwartych roślin nie występują one często. W ciągu pierwszych 10 lat osiąga około 0,4–0,5 m wysokości i 0,6–0,8 m szerokości, w wieku dorosłym zazwyczaj około 0,8–1,2 m wysokości i 1,0–1,5 m szerokości, ze wzrostem rocznym zazwyczaj 3–8 cm w zależności od wilgotności i temperatury. Dobrze komponuje się z drzewami wrzosowatymi, paprociami i funkiami, nadaje się również do cienistych skalniaków i przy elementach wodnych, gdzie uwydatnia delikatność igieł. Nie jest wymagający w uprawie i jest w pełni mrozoodporny. Idealna roślina iglasta, która wniesie kawałek lasu do Twojego ogrodu.

Jałowiec kanadyjski - majestatyczna, wolno rosnąca roślina iglasta. W wieku dorosłym osiąga wysokość 15-25 m i szerokość 6-8 m, w zależności od warunków uprawy. Korona jest przewiewna, o piramidalnym kształcie z zgrabnie ułożonymi gałęziami, których końce są wdzięcznie zwisające w dół, co jest charakterystyczne dla tego gatunku. Kora jest początkowo gładka i brązowa, w późniejszym wieku jest czerwonobrązowa i głęboko bruzdowana. Młode gałązki są żółte i wyraźnie owłosione. Igły zwężają się ku końcowi i mają delikatnie ząbkowaną krawędź. Mają około 2,5 cm długości i 0,15 cm szerokości. Na górnej stronie są błyszcząco zielone, od spodu mają 2 jasno szaro-białe paski. Są one dobrze widoczne, ponieważ niektóre igły są skręcone. Jałowiec jest idealnym, samotnym drzewem do każdego ogrodu.

Uprawa: Wiecznie zielony iglak odpowiedni do chłodniejszych i wilgotniejszych miejsc, gdzie nie cierpi od letniego przegrzewania. Najlepiej rośnie w półcieniu do jasnego cienia, na słońcu sprawdza się tylko przy stale wilgotnej glebie i wyższej wilgotności powietrza. Odpowiednie jest zaciszne miejsce bez wysuszających zimowych wiatrów, w ciepłych nizinach dobrze rośnie w chłodniejszym mikroklimacie. Gleba jest zazwyczaj najbardziej odpowiednia próchnicza, pulchna i równomiernie wilgotna, z dobrym drenażem, aby korzenie nie stały w wodzie bez tlenu. Zalecane pH wynosi około 4,5–6,5, na glebach wapiennych może wystąpić żółknięcie igieł. Rośliny w pojemnikach sadzi się mniej więcej od marca do listopada, z wyłączeniem okresu zamarzniętej gleby. W ciepłym okresie ważne jest regularne podlewanie do całkowitego ukorzenienia, zazwyczaj przez pierwsze 2 sezony. Po ukorzenieniu znosi tylko krótkie okresy suszy, odporność na suszę jest niska, dłuższa susza sprzyja przędziorkom i zasychaniu końcówek pędów. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem dla roślin kwasolubnych, późny azot po lipcu jest ograniczany. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, wykonuje się je sanitarnie pod koniec zimy, ewentualnie lekkie formowanie po ruszeniu wegetacji. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i temperaturę korzeni. Uprawa w donicy jest możliwa głównie u odmian karłowych, wymagany jest drenaż i ochrona donicy zimą przed przemarznięciem bryły korzeniowej, podczas odwilży należy pilnować wilgotności. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -29 do -34 °C, młode nasadzenia są bardziej wrażliwe na zimowe wysychanie. Z chorób mogą wystąpić fytoftorowe gnicie korzeni przy nadmiernym nawodnieniu, ze szkodników mszyce, tarczniki i przędziorki. Dla nasadzeń soliterowych zachowuje się odstęp około 6–10 m, u mniejszych odmian 1,5–3 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.01.2026