Choisya/meksykańska pomarańcza SUNDANCE 'Lich' Choisya SUNDANCE 'Lich'

Opis szczegółowy produktu

Choisia/pomarańczownik meksykański SUNDANCE 'Lich' - znana również jako Mexican Orange Blossom. wieczniezielony krzew z rodziny rutowatych, spokrewniony z cytrusami i pochodzący z górskich lasów Meksyku. Odmiana jest ceniona głównie za kolor ulistnienia: trójlistkowe, błyszczące liście rozwijają się w kolorze cytrynowo-żółtym do złoto-żółtego i po roztarciu pachną olejkiem cytrusowym, latem odcień może złagodnieć do żółto-zielonego. Pokrój jest naturalnie kulisty, gęsty, o powolnym do średniego wzroście, w dorosłości zazwyczaj 1,5–2,5 m wysokości i szerokości. W kwietniu i maju pojawiają się baldachy białych, gwiazdkowatych kwiatów o średnicy około 2,5–3 cm, zapach przypomina kwiat pomarańczy. Podczas ciepłego lata często pojawia się słabsza jesienna fala kwitnienia we wrześniu. Kwiaty przyciągają pszczoły i inne zapylacze, a krzew wygląda dekoracyjnie również zimą dzięki stałemu ulistnieniu. Roślina zawiera substancje aromatyczne typowe dla rutowatych i po spożyciu może być lekko trująca, w ogrodzie jest jednak powszechnie uprawiana jako ozdobna odmiana na rabaty, przedogródki i do pojemników. Młode pędy mogą mieć delikatny czerwonaawy odcień i po dotknięciu uwalniają cytrusowy zapach. Roślina jest nie tylko estetycznie atrakcyjna, ale oferuje również przyjemny, orzeźwiający aromat, który wnosi do Twojej przestrzeni zewnętrznej nutę egzotyki.

Uprawa: W naszych warunkach miodokwiat meksykański (Choisya) jest najpewniej uprawiany w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, zawsze w ciepłym, osłoniętym miejscu z mikroklimatem przy ścianie lub między krzewami, ponieważ zimowy wiatr i zimowe słońce zwiększają wysychanie liści. Gleba jest odpowiednia próchnicza, żyzna i przede wszystkim przepuszczalna, w cięższych glinach zaleca się warstwę drenażową z żwiru i dodatek piasku, aby korzenie zimą nie stały w wodzie. Optymalne pH to lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,5, tolerowane jest również słabo wapienne podłoże przy dobrym odpływie. Sadzenie najlepiej wychodzi na wiosnę (marzec–maj), ewentualnie na początku jesieni (wrzesień), aby krzew do zimy zakorzenił. Podlewanie jest ważne przez pierwsze 1–2 sezony i podczas długiej letniej suszy, starsze krzewy znoszą krótkie okresy suszy, ale przy całkowitym przesuszeniu zrzucają część liści. Nawożenie załatwia się kompostem na wiosnę lub nawozem o powolnym działaniu, w pojemniku dodaje się w mniejszych dawkach. Cięcie wykonuje się po wiosennym kwitnieniu przez lekkie skrócenie przekwitłych pędów, głębokie odmładzanie do starego drewna zazwyczaj nie sprawdza się. Ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby oraz chroni szyjkę korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się z grubsza -15 do -18 °C, młode krzewy i rośliny w pojemnikach są bardziej wrażliwe. W pojemniku ważna jest objętość co najmniej 30–40 l, drenaż i zimowa ochrona korzeni, wskazane jest przezimowanie w osłoniętym miejscu z ograniczonym podlewaniem. Przy nasadzeniach rzędowych wybiera się rozstawy około 0,8–1,2 m, dla soliterów i grup 1,2–1,8 m. Z problemów mogą pojawić się mszyce i tarczówki, przy nadmiernym uwilgotnieniu zgnilizny korzeni i plamistość liści, prewencją jest przewiewne stanowisko, drenaż i nieprzekarmianie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 25.02.2026