Chryzantema 'Hans Schmid' Chrysanthemum indicum 'Hans Schmid'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Hans Schmid' - należy do rodziny astrowatych i powstała z hodowli gatunków wschodnioazjatyckich, uprawianych w ogrodach od stuleci. Odmiana 'Hans Schmid' to starsza szwajcarska selekcja, która w europejskich katalogach często występuje także pod nazwą 'Oury'. Rośnie wzniesienie i tworzy zwartą, bogato rozgałęzioną kępę o ciemnozielonych do szarozielonych, lekko aromatycznych liściach. Od września do listopada wydaje duże, płaskie koszyczki w barwie wiśniowej do karminowoczerwonej z wyrazistym żółtym środkiem, zwykle pojedyncze, lecz z podwójnym wieńcem kwiatów języczkowych. Wysokość dorosłych roślin wynosi około 0,8–0,9 m, a szerokość mniej więcej 0,4–0,5 m. Mocne pędy sprawdzają się również jako kwiat cięty, a późne kwiaty dostarczają nektaru i pyłku pszczołom, trzmielom i bzygom w czasie, gdy większość bylin już przekwita. W kompozycjach wygląda naturalnie w towarzystwie traw ozdobnych, rozchodników, jeżówek, astrów oraz krzewów przebarwiających się jesienią. Podobnie jak inne chryzantemy, po spożyciu może być lekko toksyczna dla psów i kotów, a sok rośliny może podrażniać wrażliwą skórę.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach znosi także lekki półcień, gdzie jednak pędy mogą się nieco wyciągać. Wymaga przepuszczalnej, próchnicznej gleby o stałej wilgotności, bez długotrwałego zastoju wody, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstaw 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 szt. na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i zasilanie kompostem lub nawozem do bylin kwitnących, w pojemnikach zaleca się warstwę drenażową i częstszą kontrolę wilgotności. Dla uzyskania zwartego pokroju w praktyce skraca się pędy na przełomie maja i czerwca, co pobudza rozgałęzianie i zawiązywanie większej liczby pąków. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, główne cięcie wykonuje się dopiero wiosną, ponieważ suche pędy chronią serce kępy. Dojrzałe rośliny są zwykle mrozoodporne do około -23 °C, mimo to w kontynentalnym klimacie Polski sprawdza się zimowa ściółka, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Pojemniki zimuje się zazwyczaj w miejscu osłoniętym od wiatru, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, czasem także mszyce, zapobiegawczo pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie bezpośrednio pod korzenie. Roślina znosi krótkotrwałe przesuszenie, ale najobficiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc narażonych na oblodzenie i zimowe podtopienie, które częściej niż sam mróz bywają przyczyną zamierania roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026