Chryzantema 'Himbeerrot' Chrysanthemum indicum 'Himbeerrot'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Himbeerrot' - odmiana 'Himbeerrot' jest ceniona za ciemnomalinowe, gęsto pełne koszyczki, które w chłodniejsze lata otwierają się dopiero w ciągu listopada, a podczas łagodnych zim mogą zachować barwę aż do grudnia. Roślina tworzy wzniesioną, obficie rozgałęzioną kępę o ciemnozielonych do szarozielonych, delikatnie aromatycznych liściach, osiągającą zwykle 0,6–0,9 m wysokości i około 0,4 m szerokości. Pędy kwiatowe są sztywne, dzięki czemu kwiaty dobrze sprawdzają się także na kwiat cięty. Usuwanie bocznych pąków daje większe pojedyncze koszyczki, natomiast pozostawienie rozgałęzień podkreśla wrażenie obfitego kwitnienia. Późne kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i bzygom w czasie, gdy większość bylin już przekwita. Na rabacie wygląda naturalnie w towarzystwie traw ozdobnych, rozchodników, astrów oraz krzewów o jesiennym przebarwieniu liści. Podobnie jak inne chryzantemy, po spożyciu może być lekko toksyczna dla psów i kotów, a sok z liści może podrażniać wrażliwą skórę. W jesiennej palecie barw wnosi nasycony odcień pomiędzy żółte i pomarańczowe tony późnych bylin, a na tle ciemnych liści sprawia aksamitne wrażenie.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach znosi także lekki półcień, gdzie jednak pędy mogą się nieco wydłużać. Wymaga gleby przepuszczalnej, próchniczej, o stałej wilgotności, bez długotrwałego zalewania, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstawa 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 szt. na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i nawożenie kompostem lub nawozem do bylin kwitnących, w pojemnikach zaleca się warstwę drenażową i częstszą kontrolę wilgotności. Dla uzyskania zwartego pokroju w praktyce skraca się pędy na przełomie maja i czerwca, co pobudza rozgałęzianie i zawiązywanie większej liczby pąków. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, a główne cięcie wykonuje się dopiero wiosną, ponieważ suche pędy chronią serce kępy. Dojrzałe rośliny są zwykle mrozoodporne do około -23 °C, mimo to w kontynentalnym klimacie Polski sprawdza się zimowe ściółkowanie, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Pojemniki zimuje się zazwyczaj w osłoniętym miejscu, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, czasem także mszyce, a zapobiegawczo pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie przy korzeniach. Roślina znosi krótkie okresy suszy, ale najobficiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc narażonych na mroźne wymarzanie i zimowe podtapianie, które częściej niż sam mróz bywa przyczyną zamierania roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026