Chryzantema 'Mary Stoker' Chrysanthemum indicum 'Mary Stoker'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Mary Stoker' - należy do rodziny astrowatych i zalicza się do tzw. koreańskich chryzantem ogrodowych, wyhodowanych z gatunków wschodnioazjatyckich uprawianych od stuleci. Odmiana została wprowadzona w 1942 roku i jest dziełem brytyjskiego hodowcy Amosa Perry'ego. Roślina rośnie wzniesienie, u nasady drewnieje i w ciągu 2–5 lat tworzy zwartą, gęsto ulistnioną kępę o wysokości około 0,6–0,9 m i szerokości około 0,5 m. Głęboko wcinane liście są ciemnozielone, a po roztarciu aromatyczne. Od sierpnia do października, a przy ciepłej jesieni nawet do początku listopada, na końcach pędów pojawiają się wachlarze pojedynczych koszyczków w delikatnie brzoskwiniowym do morelowego odcieniu z żółtym środkiem. Kwiaty są trwałe w wazonie, a późne kwitnienie stanowi cenne źródło pyłku i nektaru dla pszczół, trzmieli i bzygów. W kompozycjach dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, rudbekiami i jesiennymi astrami, gdzie barwa kwiatów dodaje ciepłego tonu na zakończenie sezonu.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach znosi także lekki półcień, w którym jednak pędy mogą się nieco wydłużać. Wymaga gleby przepuszczalnej, próchnicznej, o stałej wilgotności, bez długotrwałego zalewania, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstaw 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 szt. na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i zasilanie kompostem lub nawozem do bylin kwitnących, w pojemnikach zaleca się warstwę drenażową i częstszą kontrolę wilgotności. Aby uzyskać zwarty pokrój, w praktyce skraca się pędy na przełomie maja i czerwca, co pobudza rozkrzewianie i zawiązywanie większej liczby pąków. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, główne cięcie wykonuje się dopiero wiosną, ponieważ suche łodygi chronią serce kępy. Dojrzałe rośliny są zazwyczaj mrozoodporne do około -23 °C, mimo to w kontynentalnym klimacie Polski sprawdza się zimowa ściółka, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Pojemniki zimuje się zwykle w osłoniętym miejscu, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistość liści, czasem także mszyce, zapobiegawczo pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie bezpośrednio pod korzenie. Roślina znosi krótkotrwałe przesuszenie, ale najobficiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc narażonych na wymarzanie i zimowe podtapianie, które częściej niż sam mróz bywa przyczyną zamierania roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026