Chryzantema 'Rehauge' - Chrysanthemum indicum 'Rehauge' Chryzantema 'Rehauge'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Rehauge' - odmiana została wyhodowana w Niemczech, hodowla przypisywana jest Karlowi Foersterowi w 1915 roku. Na wiosnę szybko przerasta w wyprostowaną, dobrze rozgałęzioną kępę z zdrewniałą podstawą, zazwyczaj o wysokości 80–100 cm, w sprzyjających warunkach do około 120 cm, przy szerokości około 40–50 cm. Liście są aromatyczne, klapowane, szarozielone. Najcenniejsze jest bardzo późne kwitnienie od końca października do listopada, kiedy to na końcach łodyg otwierają się pełne, pomponiaste kwiatostany w odcieniach miedzianych do rdzawobrązowych, o wielkości około 3–5 cm. Łodygi nadają się również do wazonów, a w kompozycjach z bylinami odmiana nawiązuje do jesiennych barw z trawami ozdobnymi, astrami, rozchodnikami i późnymi jeżówkami. Kępa rozrasta się powoli przez krótkie kłącza i pozostaje dobrze ograniczona. Późną jesienią tworzy na rabatach czytelny rytm kulistych kwiatów między suchymi źdźbłami, dlatego często stosuje się ją również w nasadzeniach o naturalnym charakterze i na przedogródkach. Delikatny chryzantemowy zapach pojawia się po roztarciu liści.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach toleruje lekki półcień, gdzie jednak może nieznacznie wydłużyć pędy. Wymaga przepuszczalnej, próchniczej gleby o stabilnej wilgotności, bez długotrwałego przemoczenia, zalecane pH około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstawa 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 sztuk na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i nawożenie kompostem lub nawozem dla kwitnących bylin, w pojemnikach zalecana jest warstwa drenażowa i częstsza kontrola wilgotności. Dla zwartego pokroju w praktyce stosuje się skrócenie pędów na przełomie maja i czerwca, co sprzyja rozkrzewianiu i większej liczbie pąków. Przekwitłe kwiatostany można sukcesywnie usuwać, główne cięcie wykonuje się dopiero na wiosnę, gdy suche łodygi chronią serce kępy. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około -23 °C, jednak w klimacie kontynentalnym Polski zaleca się okrywanie zimowe, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Pojemniki zazwyczaj zimuje się w zacisznym miejscu, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zagęszczeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak lub plamistość liści, czasem mszyce, profilaktycznie pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie do korzeni. Roślina toleruje krótkie okresy suszy, ale najlepiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc z lodowymi oparami i zimowym podmoknięciem, które są częstszą przyczyną zamierania niż sam mróz.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.02.2026