Chryzantema 'Rehauge' Chrysanthemum indicum 'Rehauge'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Rehauge' - odmiana wyhodowana w Niemczech, jako hodowcę podaje się Karla Foerstera i rok 1915. Wiosną szybko rozrasta się we wzniesioną, dobrze rozgałęzioną kępę o drewniejącej podstawie, zwykle o wysokości 80–100 cm, w sprzyjających warunkach do około 120 cm, przy szerokości około 40–50 cm. Liście są aromatyczne, klapowane, szarozielone. Największą zaletą jest bardzo późne kwitnienie od końca października do listopada, kiedy na szczytach pędów otwierają się pełne, pomponowe koszyczki w odcieniach od miedzianego po czerwonobrązowy, o średnicy około 3–5 cm. Pędy nadają się także na kwiat cięty, a w kompozycjach bylinowych odmiana podtrzymuje jesienną kolorystykę ogrodu razem z trawami ozdobnymi, astrami, rozchodnikami i późnymi rudbekiami. Kępa rozrasta się powoli za pomocą krótkich kłączy i pozostaje wyraźnie ograniczona. Późną jesienią tworzy na rabatach czytelny rytm kulistych kwiatów wśród suchych źdźbeł, dlatego często wykorzystuje się ją również w naturalistycznych nasadzeniach i przedogródkach. Delikatny chryzantemowy zapach pojawia się po roztarciu liści.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach znosi także lekki półcień, gdzie jednak pędy mogą się nieco wyciągać. Wymaga gleby przepuszczalnej, próchnicznej, o stałej wilgotności, bez długotrwałego zastoju wody, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstawa 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 szt. na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie oraz nawożenie kompostem lub nawozem do kwitnących bylin, w pojemnikach zaleca się warstwę drenażową i częstszą kontrolę wilgotności podłoża. Dla uzyskania zwartego pokroju w praktyce skraca się pędy na przełomie maja i czerwca, co pobudza rozgałęzianie i zawiązywanie większej liczby pąków. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, główne cięcie wykonuje się dopiero wiosną, ponieważ suche pędy chronią serce kępy. Dobrze ukorzenione rośliny są mrozoodporne mniej więcej do -23 °C, mimo to w kontynentalnym klimacie Polski sprawdza się zimowa ściółka, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Rośliny w pojemnikach zimuje się zazwyczaj w osłoniętym miejscu, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistość liści, czasem także mszyce, zapobiegawczo pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie bezpośrednio do korzeni. Roślina znosi krótkie okresy suszy, ale najobficiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc narażonych na oblodzenie i zimowe podtapianie, które częściej niż sam mróz bywa przyczyną wypadania roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026