Chryzantema 'Speer' Chrysanthemum indicum 'Speer'

Opis szczegółowy produktu

Chryzantema 'Speer' - należy do chryzantem ogrodowych, bylin wieloletnich wywodzących się od gatunków wschodnioazjatyckich. Tworzy wzniesioną, kępiastą sylwetkę o drewniejącej podstawie, zwykle o wysokości około 80–90 cm i szerokości około 50 cm. Liście są szarozielone do zielonych, klapowane i lekko aromatyczne, dlatego zdobią także poza okresem kwitnienia. Największą ozdobą są duże, pełne koszyczki w ciemnych, purpurowo-winnych odcieniach, które rozwijają się głównie w październiku i listopadzie. Płatki mogą mieć na spodzie srebrzysty połysk, dzięki czemu kwiaty zyskują głębię nawet przy pochmurnym, jesiennym świetle. Pędy kwiatowe sprawdzają się również jako kwiat cięty, a na rabatach odmiana dobrze łączy się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, późnymi astrami i zaschniętymi kwiatostanami hortensji. W naturalistycznych nasadzeniach tworzy ciemny akcent między źdźbłami traw, w ogródku przed domem działa jak spokojna kropka na zakończenie sezonu. Odmiana jest ceniona jako jesienne źródło koloru w czasie, gdy większość bylin już zamiera, a dzięki ciemnej barwie pasuje także do nowoczesnych nasadzeń z trawami i bylinami liściastymi w szarozielonej palecie.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych rejonach znosi także lekki półcień, gdzie jednak pędy mogą się nieco wyciągać. Wymaga gleby przepuszczalnej, próchnicznej, o stałej wilgotności, bez długotrwałego zalewania, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie sprawdza się rozstawa 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 szt. na m². W okresie intensywnego wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i zasilanie kompostem lub nawozem do bylin kwitnących, w pojemnikach zaleca się warstwę drenażową i częstszą kontrolę wilgotności podłoża. Dla uzyskania zwartego pokroju w praktyce skraca się pędy na przełomie maja i czerwca, co pobudza rozkrzewianie i zawiązywanie większej liczby pąków. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, główne cięcie wykonuje się dopiero wiosną, ponieważ suche pędy chronią serce kępy. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne mniej więcej do -23 °C, mimo to w kontynentalnym klimacie Polski sprawdza się zimowa ściółka, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i na glebach lżejszych. Rośliny w pojemnikach zimuje się zazwyczaj w miejscu osłoniętym, aby bryła korzeniowa nie przemarzała wielokrotnie. Przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, czasem także mszyce, profilaktycznie pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie bezpośrednio pod korzenie. Roślina znosi krótkotrwałą suszę, ale najobficiej kwitnie przy równomiernej wilgotności. Zimą warto unikać miejsc narażonych na zastoiska mrozowe i zimowe podtopienia, które częściej niż sam mróz bywają przyczyną zamierania roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026