Cis pospolity 'Repandens' Taxus baccata 'Repandens'

Opis szczegółowy produktu

Cis pospolity 'Repandens' - niska, szeroko rozłożysta, zimozielona odmiana cisa pospolitego, wyróżniająca się przede wszystkim płaskim do płożącego pokrojem, długimi, poziomymi pędami i ciemnozielonymi igłami. Tworzy krzew wyraźnie szerszy niż wyższy, którego pędy z wiekiem elegancko łukowato się przewieszają. Rośnie wolno do średnio szybko, nisko i wyraźnie wszerz. Po około 10 latach osiąga mniej więcej 0,5–0,7 m wysokości i 1,5–2 m szerokości. W starszym wieku dorasta zazwyczaj do około 0,8–1 m wysokości i 2–3 m szerokości, a bardzo stare okazy mogą być jeszcze szersze. Igły są równowąskie, płaskie, miękkie i mają około 2–3 cm długości. Na poziomych gałązkach ułożone są przeważnie w dwóch rzędach. Mają barwę intensywnie do ciemnozielonej, a ich spodnia strona jest jaśniejsza, z dwoma mało widocznymi pasemkami aparatów szparkowych. 'Repandens' jest z reguły odmianą żeńską, na której po zapyleniu mogą od sierpnia do października tworzyć się efektowne czerwone osnówki otaczające pojedyncze nasiona. Do zawiązania owoców niezbędna jest obecność męskiego cisa w pobliżu. Sama czerwona, mięsista osnówka nie jest trująca, natomiast nasiono w jej wnętrzu oraz wszystkie pozostałe części rośliny zawierają toksyczne taksyny i są trujące po spożyciu. Odmiana jest bardzo dobrze mrozoodporna, do około −28 do −30 °C. To roślina długowieczna, która także w starszym wieku zachowuje charakterystyczny niski, szeroko rozłożysty pokrój.

Cis pospolity to drzewo iglaste znane z eleganckiego wyglądu i trwałości. Należy do najdłużej żyjących drzew, które mogą osiągać sędziwy wiek – niektóre okazy liczą ponad tysiąc lat. Ten zimozielony krzew lub drzewo ma gęsty pokrój i rośnie powoli. Jego ciemnozielone igły są krótkie i miękkie, tworząc gęstą koronę. Owocami cisa są czerwone osnówki, które jako jedyne nie są trujące, w przeciwieństwie do całej rośliny. Stanowią pożywienie dla ptaków. Najlepiej odpowiadają mu próchniczne, wilgotne, wapienne gleby, ale rośnie także na suchych i ubogich, lekko kwaśnych stanowiskach, zarówno w pełnym słońcu, jak i w cieniu. Drzewo to dobrze znosi cięcie i formowanie, dzięki czemu idealnie nadaje się na żywopłoty i do kształtowania w różne formy. Jest odporne na większość chorób i szkodników, a jego pielęgnacja jest stosunkowo mało wymagająca. Dzięki swojemu pokrojowi i wyglądowi Taxus baccata sprawdza się w nasadzeniach ozdobnych, a także jako żywopłot, soliter ogrodowy lub element tradycyjnych aranżacji ogrodowych. 

Uprawa: Cis dobrze rośnie w słońcu, w półcieniu i w cieniu. Najlepiej rozwija się w glebie próchnicznej, żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej, jest jednak bardzo elastyczny. Dobrze znosi także gleby wapienne, w zakresie pH około 5,5–8,0. Gorzej toleruje długotrwałe zalewanie oraz glebę silnie przesychającą. Po posadzeniu wymaga regularniejszego podlewania, a po dobrym ukorzenieniu znosi również przejściową suszę. Starsze rośliny mają stosunkowo niewielkie wymagania pielęgnacyjne. Jest bardzo dobrze mrozoodporny, do około –25 do –30 °C, i nadaje się do uprawy w większości regionów Polski. Cis doskonale znosi cięcie i jako jeden z nielicznych iglaków niezawodnie odbija nawet ze starego drewna. Można go więc silnie odmładzać, regularnie formować i utrzymywać w pożądanej wielkości. Nadaje się na formowane żywopłoty, do topiarów, nasadzeń grupowych oraz jako soliter. Niemal cała roślina jest silnie trująca, zwłaszcza igły i nasiona, które zawierają taksyny. Czerwona, mięsista osnówka sama w sobie nie jest trująca, jednak ze względu na trujące nasiono w jej wnętrzu owoce nie są zalecane do spożycia.

Autor: Kamila | Rewizja: 10. 9. 2026