Cyprysik Lawsona 'Pearly Swirls' Chamaecyparis lawsoniana 'Pearly Swirls'

Opis szczegółowy produktu

Cyprysik Lawsona 'Pearly Swirls' - karłowy, zimozielony krzew iglasty wyselekcjonowany przez brytyjskiego hodowcę Dereka Spicera z hrabstwa Leicestershire. Powstał jako siewka pstrolistnej odmiany 'Stilton', a do szerszego europejskiego asortymentu trafił na początku XXI wieku. Rośnie powoli, początkowo w formie zaokrąglonej, później szeroko wzniesionej, tworząc gęsty krzew o delikatnych, spłaszczonych wachlarzach gałązek. Po około 10 latach osiąga 0,7–1 m, a w wieku dojrzałym zwykle 1–1,5 m wysokości i szerokości. Największą ozdobą jest wyraziste przebarwienie. Młode przyrosty mają barwę kremowobiałą do białawozielonej, starsze ulistnienie przechodzi w srebrzystozielone, a jaśniejszy rysunek długo utrzymuje się na roślinie. Dzięki temu krzew przez cały rok sprawia wrażenie delikatnego i świeżego. Odmiana nadaje się do mniejszych ogrodów, ogrodów skalnych, przedogródków, wrzosowisk, do grup niewielkich iglaków, a także na soliter. Dobrze prezentuje się obok ciemnozielonych cisów, sosen czy karłowych świerków, na których tle białe przebarwienie wyraźniej się wyróżnia. Ze względu na zwarty wzrost sprawdza się również w większych pojemnikach.

Cyprysik Lawsona - drzewo iglaste pochodzące z zachodnich rejonów USA, bardzo cenione w ogrodnictwie za elegancki wygląd, gęste ulistnienie i szeroki wybór odmian o różnych kształtach i barwach igieł. Gatunek ten znany jest z dość szybkiego wzrostu i dużej zmienności, co pozwala wykorzystywać go w różnych typach ogrodów i założeń krajobrazowych. W warunkach naturalnych cyprysik Lawsona dorasta do 30 metrów wysokości, w ogrodach pozostaje jednak zwykle mniejszy – od zwartych form karłowych po średniej wielkości drzewa o wysokości około 10–15 metrów. Igły są łuskowate, miękkie, często ułożone w regularnych rzędach i w zależności od odmiany mogą mieć odcień zielony, niebieskozielony lub żółtozielony. Cyprysik Lawsona wykorzystuje się jako drzewo soliterowe, w żywopłotach, nasadzeniach grupowych oraz w kompozycjach iglastych. Dzięki swojej zmienności nadaje się zarówno do większych ogrodów, jak i do zieleni miejskiej i parków. Niewielkie wymagania pielęgnacyjne i atrakcyjny wygląd sprawiają, że chętnie wybierają go ogrodnicy poszukujący dekoracyjnego, a przy tym stosunkowo szybko rosnącego iglaka.

Uprawa: Najodpowiedniejsze jest stanowisko słoneczne lub lekko półcieniste, najlepiej osłonięte, ponieważ wysuszający wiatr zwiększa ryzyko zasychania końców pędów, a zimowe słońce w lutym i marcu może nasilać parowanie. Najlepiej sprawdza się gleba głębsza, próchniczna i dobrze przepuszczalna, o pH około 5,0–6,5, bez długotrwałego zalewania. W cięższych glebach zaleca się warstwę drenażową oraz domieszkę gruboziarnistego piasku lub żwiru. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach oraz zimą podczas bezśnieżnych mrozów, kiedy rośliny zimozielone łatwo przesychają. Wystarczy umiarkowane nawożenie, najlepiej wiosną nawozem o spowolnionym działaniu do roślin ozdobnych, ewentualnie uzupełnione kompostem jako ściółką. Cięcie zwykle nie jest wymagane, ewentualne skracanie pędów wykonuje się wiosną i wyłącznie do zielonej części, aby nie pozostawiać nagich gałązek. Uprawa w pojemniku jest możliwa w przypadku młodszych roślin, pojemnik powinien mieć dobry drenaż, a zimą bryłę korzeniową chroni się izolacją. Mrozoodporność dojrzałych roślin w naszych warunkach klimatycznych sięga około -25 °C, młodym nasadzeniom sprzyja ściółkowanie i zimowe cieniowanie. Najczęstszym zagrożeniem jest fytoftoroza korzeni w stale mokrej glebie, ze szkodników przy suchym powietrzu mogą pojawić się przędziorki i tarczniki. Przy sadzeniu soliterowym zaleca się rozstawę około 1,5–2,5 m, zależnie od docelowej szerokości.

Autor: Kristýna | Rewizja: 07.09. 2026