Cytron 'Ręka Buddy' Citrus medica var. sarcodactylis

Opis szczegółowy produktu

Cytron 'Ręka Buddy' - odmiana cedratu pochodząca z Azji, najczęściej kojarzona z północno-wschodnimi Indiami i Chinami, skąd rozprzestrzeniła się na inne obszary subtropikalne. Tworzy gęsto rozgałęziony, zimozielony krzew lub niewielkie drzewo o nieregularnym pokroju, w pojemniku zwykle o wysokości 1,5–2,5 m i szerokości około 1–1,8 m. Pędy bywają często ciernite, liście są dość duże, eliptyczne, skórzaste i po roztarciu intensywnie aromatyczne. Od maja do sierpnia, czasem także dłużej, wydaje białe kwiaty z fioletowawym odcieniem od zewnątrz i o intensywnym cytrusowym zapachu. Najbardziej charakterystyczną cechą są palczasto podzielone owoce, które w miarę dojrzewania przebarwiają się z zielonych na jaskrawożółte. W odróżnieniu od cytryn i limonek mają bardzo mało miąższu i soku, dlatego główną wartość stanowi gruba, aromatyczna skórka oraz biała warstwa wewnętrzna bez wyraźnej goryczy. Owoce wykorzystuje się do kandyzowanej skórki cytrusowej, marmolad, syropów, likierów i deserów, a także do aromatyzowania wnętrz. Zawierają witaminę C, błonnik i dużą ilość olejków eterycznych w owocni. Odmiana jest ceniona przede wszystkim jako roślina użytkowa i kolekcjonerska, dekoracyjna zarówno w okresie kwitnienia, jak i dojrzewania owoców. W kompozycjach sprawdza się jako soliter w pojemniku, w ogrodzie zimowym lub w ogrzewanej szklarni, gdzie jej owoce przypominają rzeźbiarsko ukształtowaną dłoń.

Uprawa: W warunkach Polski cytron 'Ręka Buddy' uprawia się jako przenośny cytrus, ponieważ nie znosi mrozu i już w temperaturze około 0 do -3 °C może ulec uszkodzeniu. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w przepuszczalnym podłożu do cytrusów z drenażem, o pH około 5,5–6,8. Od wiosny do końca lata wymaga regularnego podlewania, ale podłoże nie powinno być stale podmokłe. W okresie wzrostu zaleca się nawożenie nawozem do cytrusów o podwyższonej zawartości potasu i mikroelementów. Przesadzanie najlepiej wykonuje się od marca do maja, starsze rośliny w zależności od przerośnięcia pojemnika korzeniami. Od maja do września rośliny można wystawiać na zewnątrz w osłonięte miejsce, a jesienią przenosi się je do jasnego pomieszczenia. Do zimowania odpowiednia jest temperatura około 5–12 °C, przy wyższej konieczne jest jak najwięcej światła, w przeciwnym razie liście mogą opadać. Cięcie ma raczej charakter formujący, wykonuje się je po zbiorze lub wiosną i obejmuje pędy zagęszczające koronę lub uszkodzone. Zbiór przypada najczęściej od października do stycznia, czasem nawet do lutego, w zależności od temperatury i długości okresu wegetacji. Możliwymi szkodnikami są przędziorki, misecznikowate, czerwce i mszyce, a przy nadmiernym podlewaniu także zgnilizna korzeni. Odmiana gorzej niż kumkwaty znosi krótkotrwałą suszę, dlatego dobrze rośnie przy równomiernej wilgotności i ściółce na powierzchni podłoża. Początkującym zaleca się stopniowe przyzwyczajanie rośliny przy przenoszeniu między wnętrzem a stanowiskiem na zewnątrz.

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.03. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów