Cytron 'Ręka Buddy' Citrus Medica var. sarkodaktylis

Opis szczegółowy produktu

Cytryna 'Dłoń Buddy' - odmiana cytronu pochodząca z Azji, najczęściej kojarzona z północno-wschodnimi Indiami i Chinami, skąd rozprzestrzeniła się na inne obszary subtropikalne. Jest to gęsto rozgałęziony, wiecznie zielony krzew lub mniejsze drzewo o nieregularnym pokroju, osiągające zwykle od 1,5 do 2,5 m wysokości i od 1 do 1,8 m szerokości w pojemniku. Gałęzie są często kolczaste, liście są większe, eliptyczne, skórzaste i wyraźnie aromatyczne po roztarciu. Od maja do sierpnia, czasami dłużej, pojawiają się białe kwiaty z fioletowym odcieniem na zewnątrz i intensywnym cytrusowym zapachem. Najbardziej charakterystyczną cechą są owoce w kształcie palców, które w miarę dojrzewania zmieniają kolor z zielonego na jaskrawożółty. W przeciwieństwie do cytryn i limonek, mają one zazwyczaj niewielką ilość miąższu i soku, dlatego ich główną wartością jest gruba, aromatyczna skórka i biała wewnętrzna warstwa bez wyraźnej goryczki. Owoce wykorzystuje się do kandyzowanej skórki cytrusowej, marmolad, syropów, likierów, deserów, a także jako środek zapachowy do wnętrz. Zawierają witaminę C, błonnik i dużą ilość olejków eterycznych w osłonce nasiennej. Odmiana ta ceniona jest przede wszystkim jako roślina użytkowa i kolekcjonerska, pełniąca funkcję dekoracyjną w okresie kwitnienia i dojrzewania owoców. W kompozycjach można ją uprawiać jako soliter w pojemniku, w ogrodzie zimowym lub w ogrzewanej szklarni, gdzie jej owoce przypominają rzeźbiarsko ukształtowaną dłoń.

Uprawa: W Czechach odmiana Buddha’s Hand jest uprawiana jako cytrus przenośna, ponieważ nie toleruje mrozu i może ulec uszkodzeniu w temperaturach od 0 do -3 °C. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu zawietrznym, w przepuszczalnym podłożu cytrusowym z drenażem, o pH wynoszącym około 5,5–6,8. Od wiosny do końca lata wymaga regularnego podlewania, jednak podłoże nie powinno pozostawać stale podmokłe. W okresie wzrostu zaleca się nawożenie nawozem do cytrusów z większą zawartością potasu i mikroelementów. Przesadzanie najlepiej przeprowadzać od marca do maja, starsze rośliny w zależności od rozrostu bryły korzeniowej w donicy. Od maja do września rośliny można wystawiać na zewnątrz w osłoniętym miejscu, jesienią przenosi się je do jasnego pomieszczenia. Do zimowania odpowiednie jest przedział około 5 do 12 °C, przy wyższej temperaturze konieczne jest jak najwięcej światła, w przeciwnym razie może dochodzić do opadania liści. Cięcie jest raczej formujące, po zbiorach lub na wiosnę, i skupia się na zagęszczających lub uszkodzonych pędach. Zbiory odbywają się najczęściej od października do stycznia, czasem aż do lutego w zależności od ciepła i długości wegetacji. Możliwymi szkodnikami bywają przędziorki, tarczniki, miseczniki i mszyce, przy przelaniu także zgnilizny korzeni. Odmiana znosi krótkotrwałą suszę gorzej niż kumkwaty, dlatego dobrze rośnie przy równomiernej wilgoci i ściółce na powierzchni donicy. Dla początkujących zaleca się pilnować stopniowych przejść między wnętrzem a zewnętrznym stanowiskiem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.03. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów