Cytrus 'Agrionja' Citrus aurantium × Citrus paradisi 'Agrionja'

Opis szczegółowy produktu

Cytrus 'Agrionja' - należy do cytrusów mieszańcowych powstałych ze skrzyżowania gorzkiej pomarańczy i grejpfruta, pierwotnie opisywanych w doświadczeniach na Kubie jako niekomercyjna odmiana o podwyższonej zawartości flavonoidów w owocach. Owoce mają typową dla grejpfruta gorzkosłodkość, a udział gorzkiej pomarańczy przejawia się bogatym aromatem i przydatnością do przetwórstwa. Drzewko jest zimozielone, ciernistye, o gęstej koronie, w pojemniku dorasta zwykle do 1,5–2 m wysokości i podobnej szerokości. Liście są jajowato wydłużone, długości 5–15 cm, jasno- do średniozielonych, z wyraźnie oskrzydlonym ogonkiem, co nadaje roślinie lekki, przewiewny, niemal koronkowy zarys. Wiosną, najczęściej w kwietniu i maju, wydaje białe, silnie pachnące kwiaty zebrane w małe grona po 2–5 sztuk. Kwitnienie może powtarzać się w mniejszych falach także latem, zwłaszcza u dobrze wyrośniętych roślin. Owoce są kuliste do lekko spłaszczonych, o średnicy około 7–9 cm, z grubszą, żółtą do pomarańczowej skórką pełną olejków eterycznych. Miąższ jest jasnożółty, bardzo soczysty, o gorzkosłodkim smaku i wyraźnej grejpfrutowej goryczce, którą zawdzięcza zawartości flawonoidów, takich jak naryngina. Smakiem plasuje się pomiędzy klasycznym grejpfrutem a gorzką pomarańczą marmoladową, dlatego przypadnie do gustu miłośnikom wyrazistych, mniej słodkich cytrusów. W kuchni sprawdza się w świeżych sokach, napojach mieszanych i sałatkach, a przede wszystkim do marmolad, kandyzowanej skórki i aromatycznych syropów. Owoce zawierają witaminę C, witaminy z grupy B oraz składniki mineralne, takie jak potas czy magnez, podobnie jak inne grejpfruty i gorzkie pomarańcze. Dorosłe rośliny są samopylne, do dobrego zawiązywania owoców wystarcza własny pyłek. W sezonie letnim zapylaniu pomagają owady, a we wnętrzach często wystarczy delikatne poruszenie gałęzi podczas wietrzenia.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i osłoniętego stanowiska o ciepłym mikroklimacie przy południowej ścianie. Podłoże powinno być przepuszczalne i bogate w próchnicę, o pH 6–6,5, a na dno pojemnika układa się warstwę drenażu. Podlewanie powinno być regularne, z częściowym przeschnięciem podłoża między kolejnymi podlewaniami. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów o podwyższonej zawartości azotu i z magnezem, latem z dodatkiem potasu wspierającego dojrzewanie owoców, a co sześć do ośmiu tygodni uzupełnia się żelazo w formie chelatu. Cięcie wykonuje się po zbiorze i po głównej fali wzrostu. Standardem jest uprawa w pojemniku, wybiera się donicę o pojemności 20–40 litrów z możliwością przesadzania co dwa–trzy lata. Sadzenie przeprowadza się od wiosny do jesieni. Ochronę przed mrozem zapewnia uprawa mobilna i zimowanie w jasnym, niezamarzającym pomieszczeniu w temperaturze 5–12 °C. Na zimę roślinę najlepiej umieścić w jasnym ogrodzie zimowym, na przeszklonej loggii od strony południowej lub w chłodnym, jasnym korytarzu z możliwością wietrzenia. Pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi podkładkami, aby nie dopuścić do przemarznięcia korzeni. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 23.11. 2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów