Cytrus 'Eustis' Citrus aurantifolia × Fortunella 'Eustis'

Opis szczegółowy produktu

Cytrus 'Eustis' - syn. Limequat 'Eustis'. Historyczna odmiana mieszańcowego cytrusa Citrus × floridana, powstała ze skrzyżowania limonki i kumkwatu okrągłego. Hodowla limekwatów odbyła się na początku XX wieku na Florydzie, a odmiana zawdzięcza nazwę miastu Eustis i należy do najbardziej rozpowszechnionych odmian tej grupy. Tworzy małe, wolno lub średnio szybko rosnące, zimozielone drzewko o początkowo rozłożystej, później raczej zwartej koronie. W pojemniku w naszych warunkach klimatycznych osiąga około 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości. Liście są pojedyncze, długości 5–7,5 cm, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, z wąsko oskrzydlonymi ogonkami, a delikatnie rozgałęziona korona jest ozdobna również poza okresem kwitnienia. Pędy mają drobne, lecz bardzo ostre ciernie, o których należy pamiętać podczas pielęgnacji. Kwiaty są białe, średniej wielkości, pojawiają się głównie wiosną i na początku lata, najczęściej w maju i czerwcu, u starszych roślin dochodzi jednak do słabszego kwitnienia również latem i jesienią. Intensywny cytrusowy zapach kwiatów przyciąga pszczoły i inne zapylacze oraz nadaje roślinie wyrazisty aromatyczny charakter. Owoce są kuliste do lekko owalnych, przeważnie długości 3–4 cm, z niewielkim brodawkowatym czubkiem. Skórka jest cienka, gładka, w dojrzałości zielonożółta, w pełnej dojrzałości jasnożółta, lekko słodkawa i aromatyczna, nadaje się do bezpośredniego spożycia. Miąższ jest jasnożółty, delikatny, bardzo soczysty i wyraźnie kwaśny, o smaku zbliżonym do limonki, ale z lekką gorzkosłodką nutą kumkwatu, owoce zawierają kilka drobnych nasion. Spożywa się je w całości ze skórką, podobnie jak kumkwaty, lub wykorzystuje do soków, napojów, marynat do ryb i drobiu, deserów, sorbetów, sosów do sałatek oraz do kandyzowania skórki. Dzięki wysokiej zawartości witaminy C i innych przeciwutleniaczy owoce stanowią cenne uzupełnienie urozmaiconej diety w okresie zimowym. Odmiana jest samopylna, przy dobrej pielęgnacji owocuje zwykle obficie i niemal przez cały rok, w naszych warunkach klimatycznych główna część plonu dojrzewa od późnej jesieni do wiosny, mniej więcej od października do marca.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i osłoniętego stanowiska z ciepłym mikroklimatem przy południowej ścianie. Podłoże powinno być przepuszczalne i bogate w próchnicę, o pH 6–6,5, a na dnie pojemnika umieszcza się warstwę drenażu. Podlewanie powinno być regularne, z częściowym przesychaniem podłoża między podlewaniami. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów o podwyższonej zawartości azotu i z magnezem, latem wspomaga się dojrzewanie owoców potasem, a co sześć do ośmiu tygodni uzupełnia się żelazo w formie chelatu. Cięcie wykonuje się po zbiorze i po głównej fali wzrostu. Standardem jest uprawa w pojemniku, wybiera się donicę o pojemności 20–40 litrów z możliwością przesadzania co dwa, trzy lata. Sadzi się od wiosny do jesieni. Ochronę przed mrozem zapewnia uprawa mobilna i zimowanie w jasnym, niezamarzającym pomieszczeniu w temperaturze 5–12 °C. Na zimę roślinę najlepiej umieścić w jasnym ogrodzie zimowym, na przeszklonej loggii od strony południowej lub w chłodnym, jasnym korytarzu z możliwością wietrzenia, a pojemnik należy odizolować od zimnej posadzki podkładkami, aby nie doszło do przemarznięcia korzeni. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 23.11. 2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów