Cytrus Glauca x Shekwasha

Opis szczegółowy produktu

Cytrus Glauca x Shekwasha - hybryda powstała w Europie w ramach hodowli bardziej mrozoodpornych cytrusów. W pierwotnym asortymencie była przeznaczona przede wszystkim do uprawy w gruncie na obszarach o łagodnych zimach. W pojemnikach, w warunkach środkowoeuropejskich, tworzy średniej wielkości, zwarty krzew lub niewielkie drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości 1–1,5 m, z dobrze prześwietloną, zaokrągloną koroną. Pędy są bez cierni lub tylko słabo uzbrojone, co ułatwia pielęgnację i zbiór także na niewielkiej przestrzeni. Ulistnienie tworzą skórzaste, eliptyczne do lancetowatych liście o intensywnie zielonej barwie. Pozostają one na roślinie przez cały rok i stanowią zimozielony akcent w kompozycjach pojemnikowych. Kwitnienie przypada najczęściej od kwietnia do czerwca. Białe, średniej wielkości kwiaty są intensywnie pachnące, bogate w nektar i atrakcyjne dla pszczół oraz innych zapylaczy. Hybryda zachowuje się jak roślina samopylna, jednak w sąsiedztwie innych cytrusów zawiązywanie owoców jest zwykle obfitsze i bardziej równomierne. Owoce są średniej wielkości, kuliste lub lekko spłaszczone, o średnicy około 4–6 cm. Skórka jest średniej grubości, gładka lub lekko chropowata. W trakcie dojrzewania nabiera barwy pomarańczowej do pomarańczowoczerwonej, miejscami z subtelnym czerwonawym odcieniem odziedziczonym po rodzicielskich odmianach Tarocco i shekwasha. Miąższ jest pomarańczowy, bardzo soczysty, delikatnie włóknisty, z niewielką liczbą nasion. Smak jest wyraźnie aromatyczny, kwaskowaty do słodko-kwaśnego. Łączy limonkową świeżość desert lime z mandarynkowo-pomarańczową nutą shekwashy. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia przez miłośników kwaśnych cytrusów. Częściej wykorzystuje się je do sałatek owocowych, deserów, marmolad i chutney, do wyciskania soków oraz do aromatyzowania potraw z ryb i warzyw. Podobnie jak inne cytrusy owoce wzbogacają jadłospis przede wszystkim o witaminę C, kwasy organiczne i naturalne przeciwutleniacze, bez przypisywania im działania leczniczego w ścisłym znaczeniu.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie owoce szybciej dojrzewają. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę. Zaleca się mieszankę kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmoknięte ani całkowicie przesuszone. Od marca do sierpnia nawozi się nawozem do cytrusów. W maju i czerwcu stosuje się nawóz o wyższej zawartości potasu, co zapewnia wyrównany smak i barwę owoców. Regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów. Roślinę przesadza się co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrze sprawdza się ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu. Pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.11.2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów