Cytryna 'Zagara Bianca' Citrus limon 'Zagara Bianca'

Opis szczegółowy produktu

Cytryna 'Zagara Bianca' - tradycyjna włoska odmiana pochodząca z okolic Acireale na Sycylii, gdzie powstała jako mutacja pąkowa znanej odmiany 'Femminello'. Drzewko rośnie raczej wzniesionie, tworząc węższą, luźniejszą koronę. W pojemniku, w warunkach Europy Środkowej, utrzymuje się je zwykle na wysokości 1,5–2 m i szerokości około 1–1,5 m. Wyróżnia się niemal bezcierniowymi gałęziami, a nieliczne ciernie są pojedyncze i krótkie. Liście są eliptyczne, z lekko zaokrąglonym wierzchołkiem, ciemnozielone i skórzaste. Młode pędy mają jasnozielone zabarwienie, podobne jak u pomarańczy. Charakterystyczną cechą odmiany są białe, gwiaździste, bardzo aromatyczne kwiaty, które przyciągają owady zapylające. W klimacie umiarkowanym kwitnienie przypada głównie na okres od wiosny do lata. Przy dobrej pielęgnacji pojawiają się także kolejne, mniejsze fale kwitnienia, dlatego na roślinie występują jednocześnie kwiaty i owoce w różnych fazach rozwoju. Cytryny są średniej wielkości do dużych, baryłkowato-owalne, z lekko spłaszczoną nasadą, o masie około 120–150 g. Skórka jest gładka do lekko szorstkiej, jasno- do średniożółtej, średniej grubości i bogata w gruczoły olejkowe. Miąższ jest bardzo soczysty, wyraźnie kwaśny, ale o zrównoważonym smaku. Nadaje się do napojów, sosów, deserów, na marmolady oraz na kandyzowaną skórkę. Owoce zawierają dużo witaminy C, kwasów organicznych i aromatycznych olejków eterycznych, które wzbogacają urozmaiconą dietę i są cenione w kuchni domowej oraz w tradycyjnym ziołolecznictwie. Odmiana uchodzi za plenną, regularnie zawiązującą owoce, a w warunkach polskich sprawdza się jako niezawodna w długotrwałej uprawie w pojemnikach.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i stanowiska osłoniętego od wiatru, o ciepłym mikroklimacie przy południowej ścianie. Podłoże powinno być przepuszczalne i bogate w próchnicę, o pH 6–6,5, a na dnie pojemnika umieszcza się warstwę drenażu. Podlewanie powinno być regularne, z częściowym przeschnięciem podłoża między kolejnymi podlewaniami. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów o zwiększonej zawartości azotu i z magnezem. Latem wspiera się dojrzewanie owoców potasem, a co sześć do ośmiu tygodni uzupełnia się żelazo w formie chelatu. Cięcie wykonuje się po zbiorze i po głównej fali wzrostu. Standardem jest uprawa w pojemniku, wybiera się donicę o pojemności 20–40 litrów z możliwością przesadzania co dwa, trzy lata. Sadzenie przeprowadza się od wiosny do jesieni. Przed mrozem chroni uprawa w przenośnym pojemniku i zimowanie w jasnym, bezmroźnym pomieszczeniu w temperaturze 5–12 °C. Na zimę roślinę najlepiej umieścić w jasnym ogrodzie zimowym, na przeszklonej loggii od południa lub w chłodnym, jasnym korytarzu z możliwością wietrzenia. Pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi podkładkami, aby nie dopuścić do przemarznięcia korzeni. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.11. 2025 

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów