Czereśnia ptasia 'Pendula' Prunus avium 'Pendula'

Opis szczegółowy produktu

Czereśnia ptasia 'Pendula' - sezonowo zrzucająca liście, ozdobna odmiana czereśni ptasiej o zwisającym pokroju i malowniczej, szeroko rozpostartej koronie. Gatunek wyjściowy Prunus avium to europejska i zachodnioazjatycka czereśnia, znana ze skrajów lasów, starych sadów, zadrzewień śródpolnych i widnych lasów liściastych. Odmianę 'Pendula' uprawia się ze względu na kształt korony, który wyraźnie różni się od zwykłej, wzniesionej czereśni. Gałęzie rosną na boki, rozgałęziają się nieregularnie, a ich końce zwisają ku ziemi. Ostateczna wysokość zależy od wysokości pnia, podkładki i sposobu prowadzenia. Drzewo lub krzew dorasta zwykle do około 4–5 m wysokości i 4–6 m szerokości, a u starszych, dobrze rosnących drzew korona może być szersza. Liście są ciemnozielone, jajowate do eliptycznych, piłkowane, jesienią przebarwiają się na żółto, aż po pomarańczowożółty odcień. W kwietniu na gałęziach pojawiają się białe do jasnoróżowych kwiaty, zwykle przed pełnym ulistnieniem lub równocześnie z rozwojem liści. Kwiaty są cenne dla pszczół i innych zapylaczy. Po przekwitnieniu mogą zawiązywać się mniejsze, czerwone do ciemniejszych owoce o raczej cierpkim smaku, dlatego mają znaczenie głównie jako pokarm dla ptaków. Odmiana sprawdza się przede wszystkim jako soliter na trawniku, w przedogródku, na dziedzińcu, na mniejszej powierzchni parkowej lub w większym pojemniku. Wymaga wolnej, nieprzeładowanej przestrzeni, w której wyeksponowane zostaną zwisające gałęzie, rysunek korony i wiosenne kwitnienie. Nie nadaje się do ciasnych nasadzeń mieszanych, w których jej naturalny pokrój straciłby swój efekt, a gałęzie ocierałyby się o sąsiednie rośliny lub konstrukcje.

Uprawa: Uprawa najlepiej udaje się na pełnym słońcu, gdzie korona kwitnie bardziej regularnie, a liście po deszczu szybciej obsychają. Zaleca się przewiewne stanowisko osłonięte przed silnym wiatrem i położone poza zastoiskami mrozowymi. Drzewo dobrze rośnie w próchnicznej, średnio żyznej glebie piaszczysto-gliniastej do gliniastej, z dobrym drenażem i pH około 6,0–7,5. Stałe zalewanie oraz ciężka, nieprzepuszczalna gleba zwiększają ryzyko zamierania korzeni, wycieku gumy i chorób grzybowych. Po posadzeniu glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później odmiana znosi krótkotrwałą suszę, ale nie długotrwałe przesuszenie w okresie rozwoju liści i kwitnienia. Warstwa ściółki ogranicza parowanie, nie może jednak przylegać do pnia. Wiosną wystarczy kompost lub umiarkowana dawka nawozu do roślin ozdobnych. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych, uszkodzonych i krzyżujących się gałęzi i wykonuje się je po przekwitnieniu, w suchą pogodę, ponieważ drzewa pestkowe są bardziej wrażliwe na infekcje ran po cięciu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopada, poza okresami mrozu i suszy. Od innych drzew i budynków zachowuje się odstęp około 2,5–3 m. Młode drzewko można przez kilka lat uprawiać w dużym pojemniku z drenażem, w dłuższej perspektywie korzystniejszy jest jednak grunt. Zdrewniałe pędy są mrozoodporne do około −20 °C, młode drzewka warto przez pierwsze zimy chronić przed zimowym słońcem i wysuszającym wiatrem. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.07. 2026