Dąb 'Monument' Quercus 'Monument'

Opis szczegółowy produktu

Dąb 'Monument' - imponujące drzewo znane ze swojej okazałej sylwetki i krzepkiego wzrostu. Jest to mieszaniec międzygatunkowy wyhodowany w Polsce. Powstał w 1984 roku w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu A. Mickiewicza w Poznaniu z nasion dębu kaukaskiego (Quercus macranthera), które zostały zapylone prawdopodobnie przez słupkowatą formę dębu szypułkowego (Quercus robur 'Fastigiata'). Został wprowadzony do praktyki około 2009 roku przez polską szkółkę Szmit. Tworzy gęstą, szeroko kolumnową koronę, gałęzie wyrastają od pnia stromo ku górze, a drzewo utrzymuje geometryczną sylwetkę nawet w starszym wieku. Liście są bardziej skórzaste i sztywniejsze, często o długości 12–18 cm, ciemnozielone i błyszczące, z płytkimi klapami typowymi dla dębów. Kora pnia ma barwę szarobrązową do szarozielonej, podzieloną na mniejsze bloki; zimą wyróżnia się rysunek pionowych gałęzi. W kwietniu do maja nosi niepozorne kotki, jesienią tworzą się żołędzie, cenione jako pokarm dla ptactwa. Ulistnienie jesienią przebarwia się na odcienie pomarańczowożółte do żółtobrązowych. Dzięki wąskiemu profilowi sprawdza się jako soliter przy wjeździe, w nasadzeniach rzędowych wzdłuż dróg i w parkach, gdzie dobrze kontrastuje z trawami, cisem lub ciemnozielonymi iglakami. Korona bywa gęsta aż od podstawy pnia, dlatego zapewnia zwarty cień nawet na małej powierzchni. Liście często utrzymują się dekoracyjnie aż do późnej jesieni, co przedłuża sezonowy efekt w alejach.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w młodości toleruje również lekki półcień. Najlepiej rośnie w głębszej, żyznej i dobrze ustrukturyzowanej glebie, która pozostaje świeża, ale nie jest długotrwale podmokła. Odpowiednie jest pH około 5,5–7,2, w cięższych glinach pomaga drenaż i dodatek kompostu dla poprawy napowietrzenia. Sadzenie odbywa się od marca do listopada poza okresem mrozów, w pierwszych 1–2 sezonach utrzymuje się równomierne nawadnianie, później drzewo znosi nawet krótkotrwałe susze. Nawożenie jest umiarkowane na wiosnę, ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgotność strefy korzeniowej. Cięcie zazwyczaj ogranicza się do cięcia pielęgnacyjnego i usuwania uszkodzonych gałęzi w okresie spoczynku wegetacyjnego, pokrój kolumnowy utrzymuje się bez formowania. W wieku dorosłym przewiduje się wysokość około 15–18 m i szerokość 4–5 m, w przypadku alei sprawdzi się rozstawa około 3–4 m. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do −29 °C, młode nasadzenia docenią ściółkowanie strefy korzeniowej podczas silnych mrozów. Odmiana jest ceniona za wyższą odporność na mączniaka, mimo to mogą pojawić się mszyce lub owady żerujące galasówki. Żołędzie dojrzewają najczęściej we wrześniu do października. W nasadzeniach przyulicznych sprawdza się również tam, gdzie potrzebne jest drzewo o regularnym kształcie i dobrym stanie liści, przy zasoleniu gleby może być jednak bardziej wrażliwy.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.2.2026