Dąb ostrolistny Quercus ilex

Opis szczegółowy produktu

Dąb ostrolistny - pochodzi z regionu śródziemnomorskiego, gdzie tworzy rozległe zimozielone lasy i zarośla na suchych, kamienistych stanowiskach. W naturalnym środowisku dorasta do 20–25 m, w warunkach Europy Środkowej zwykle do 6–12 m wysokości i 4–8 m szerokości. Korona jest gęsta, szeroko kulista do jajowatej, gałęzie są mocne i dobrze ulistnione aż do ziemi. Liście są skrętoległe, długości 3–8 cm, skórzaste, z wierzchu ciemnozielone i błyszczące, od spodu pokryte szarawym, filcowatym owłosieniem. Brzeg liścia może być całobrzegi lub drobno kolczasty, zwłaszcza u młodych roślin. Kwitnienie przypada na kwiecień–maj, kwiaty męskie tworzą zwisające kotki, żeńskie są niepozorne. Owocem jest żołądź długości 2–3 cm, osadzona w miseczce, dojrzewająca w drugim roku po zapyleniu. Żołędzie są ważnym źródłem pokarmu dla ptaków i drobnych ssaków. Drzewo sprawdza się jako efektowny soliter, w pasach wiatrochronnych oraz w nasadzeniach miejskich w cieplejszych regionach.

Uprawa: Quercus ilex wymaga pełnego słońca i osłoniętego stanowiska, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, bardzo dobrze przepuszczalna, o pH 6,5–8,0, roślina toleruje także podłoże wapienne. Nie znosi gleb stale podmokłych. Sadzenie zaleca się wiosną, aby drzewo dobrze się ukorzeniło przed zimą. Mrozoodporność wynosi około −12 do −15 °C, krótkotrwale, zwłaszcza starsze okazy, mogą znieść także niższe temperatury. W chłodniejszych regionach Polski zaleca się zimową ochronę młodych roślin. Cięcie zwykle nie jest konieczne, usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Gatunek jest bardzo odporny na suszę, wiatr i zanieczyszczenie powietrza w mieście. Rozstaw przy sadzeniu jako soliter powinien wynosić co najmniej 5–6 m. Choroby i szkodniki występują w naszych warunkach rzadko.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 11. 02. 2026