Dąb piłkowany Dąb acutissima

Opis szczegółowy produktu

Dąb szypułkowaty - gatunek zrzucający liście, pochodzący z Azji Wschodniej, rozpowszechniony głównie w Chinach, Korei i Japonii. Wyróżnia się niezwykle długimi, wąskopodłużnymi liśćmi o regularnym brzegu ząbkowanym, często 12–20 cm, przez co z daleka może przypominać kasztanowiec. Na spodniej stronie unerwienie bywa delikatnie owłosione, a młode pędy mogą być w młodości wyraźnie kutnerowate, pąki bywają pokryte delikatnymi szczecinkami typowymi dla spokrewnionej grupy dębów. Wiosenne listowie jest jasnozielone, latem liście ciemnieją, a jesienią przebarwiają się na żółto do żółtobrązowych odcieni, często dopiero w październiku i listopadzie. W kwietniu do maja pojawiają się niepozorne kotki, a po zapyleniu tworzą się żołędzie z głębszą, gęsto orzęsioną okrywą. Owoce dojrzewają mniej więcej po 18 miesiącach, najczęściej we wrześniu do października drugiego roku, a u dojrzałych drzew pierwsze zauważalne plony mogą pojawić się już około 10. roku. Żołędzie są cennym pokarmem dla ptactwa i drobnej zwierzyny, a w ogrodzie dodają późnej porze roku naturalnego rytmu. Pień jest smukły, korona w młodości szerokostożkowata, później owalna do szerokojajowatej. W europejskich warunkach zazwyczaj osiąga 10–15 m wysokości i 8–12 m szerokości, w cieplejszych i głębszych glebach może być większy. Kora jest szarobrązowa i z wiekiem staje się bardziej bruzdowana, miejscami z korkowym efektem. W ogrodzie prezentuje się jako wyrazista soliterka, a w alejach tworzy cień z delikatnie „ząbkowaną” teksturą liści, dobrze komponuje się z bukami, sosnami, grabami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w młodości toleruje również lekki półcień. Najlepiej rośnie w głębszej, żyznej i dobrze ustrukturyzowanej glebie, która pozostaje świeża, ale nie jest długotrwale podmokła. Odpowiednie jest pH około 5,5–7,2, w cięższych glinach pomaga drenaż i dodatek kompostu dla poprawy napowietrzenia. Sadzenie odbywa się od marca do listopada poza okresem mrozów, w pierwszych 1–2 sezonach utrzymuje się równomierne nawadnianie, później drzewo znosi nawet krótkotrwałe susze. Nawożenie jest umiarkowane na wiosnę, ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgotność strefy korzeniowej. Cięcie zazwyczaj ogranicza się do cięcia pielęgnacyjnego i usuwania uszkodzonych gałęzi w okresie spoczynku wegetacyjnego, pokrój kolumnowy utrzymuje się bez formowania. W wieku dorosłym przewiduje się wysokość około 15–18 m i szerokość 4–5 m, w przypadku alei sprawdzi się rozstawa około 3–4 m. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do −29 °C, młode nasadzenia docenią ściółkowanie strefy korzeniowej podczas silnych mrozów. Odmiana jest ceniona za wyższą odporność na mączniaka, mimo to mogą pojawić się mszyce lub owady żerujące galasówki. Żołędzie dojrzewają najczęściej we wrześniu do października. W nasadzeniach przyulicznych sprawdza się również tam, gdzie potrzebne jest drzewo o regularnym kształcie i dobrym stanie liści, przy zasoleniu gleby może być jednak bardziej wrażliwy.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.2.2026