Dąb Shumarda Quercus shumardii

Opis szczegółowy produktu

Dąb Shumarda - drzewo liściaste z południowo-wschodnich USA z grupy dębów czerwonych. W młodości rośnie regularnie piramidalnie, z wiekiem tworzy szeroko rozpostartą koronę, która w ogrodach osiąga zwykle 15–20 m wysokości i 9–12 m szerokości. Pień jest szarobrązowy, z wiekiem pokrywa się podłużnymi bruzdami. Liście są lśniące, ciemnozielone, długości 15–20 cm, z 7–9 głębokimi klapami zakończonymi drobnymi ościami, na spodzie widoczne bywają kępki włosków w kątach nerwów. Jesienne przebarwienie pojawia się później niż u wielu innych dębów i przechodzi w czerwonobrązowe do winnych odcieni. W kwietniu i maju pojawiają się niepozorne kotki, żołędzie są owalne, długości 1,5–3 cm, z płytką miseczką i dojrzewają w drugim roku, najczęściej we wrześniu i październiku. Owoce stanowią ważny pokarm dla ptaków i drobnej zwierzyny, a drzewo nadaje się na soliter, do parków, alei i na ulice miejskie. Rośnie umiarkowanie szybko, dzięki czemu w rozsądnym czasie daje cień, zachowując przy tym czytelny szkielet konarów. Dzięki tolerancji wilgotniejszej gleby sprawdza się także na brzegach zbiorników wodnych i w ogrodach deszczowych, gdzie jego korzenie znoszą krótkotrwałe podtopienie lepiej niż u wielu dębów.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w młodości znosi także lekki półcień. Najlepiej rośnie w głębszej, żyznej glebie o dobrej strukturze, która pozostaje świeża, ale nie jest długotrwale podmokła. Odpowiednie jest pH około 5,5–7,2, w cięższych glebach gliniastych pomaga drenaż i dodatek kompostu poprawiający przewiewność. Sadzi się od marca do listopada poza okresem mrozów, przez pierwsze 1–2 sezony zapewnia się równomierne podlewanie, później drzewo znosi także krótsze przesuszenie. Nawożenie stosuje się umiarkowanie wiosną, ściółka z kompostu liściowego lub kory stabilizuje wilgotność strefy korzeniowej. Cięcie ogranicza się zwykle do formującego i usuwania uszkodzonych gałęzi w okresie spoczynku, korona zachowuje naturalny pokrój bez formowania. W wieku dojrzałym należy liczyć się z wysokością około 15–20 m i szerokością 9–12 m, w alejach stosuje się rozstawę około 3–4 m. Mrozoodporność podaje się do około −29 °C, młode nasadzenia warto ściółkować w strefie korzeniowej podczas bezśnieżnych mrozów. Gatunek jest ceniony za podwyższoną odporność na mączniaka prawdziwego, mimo to mogą pojawić się mszyce lub owady galasotwórcze. Żołędzie dojrzewają najczęściej we wrześniu i październiku. W nasadzeniach przyulicznych sprawdza się również tam, gdzie potrzebne jest drzewo o regularnym pokroju i zdrowych liściach, przy zasoleniu gleby może być jednak bardziej wrażliwy.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.2. 2026