Dereń biały 'Gouchaultii' Cornus alba 'Gouchaultii'

Opis szczegółowy produktu

Dereń biały 'Gouchaultii' - tradycyjna pstrolistna odmiana derenia białego. Roślina tworzy gęsto rozgałęziony, szeroko rozłożysty krzew, który w wieku dojrzałym osiąga wysokość 150–200 cm i szerokość 150–200 cm. Sezonowe, owalnie lancetowate liście są bardzo barwne – środek blaszki jest intensywnie zielony, a brzegi zdobi szeroka, nieregularna żółta do kremowej obwódka, która podczas rozwoju liści i w pełnym słońcu często przybiera atrakcyjny różowy do brązowawego odcień. Wraz z nadejściem jesieni liście przebarwiają się na jaskrawe różowopurpurowe i winne tony. Po opadnięciu liści uwidacznia się jaskrawo koralowoczerwona do winnej kora młodych pędów. Kwitnienie przypada na okres od maja do czerwca. Na końcach gałązek pojawiają się drobne, płaskie podbaldachy złożone z kremowobiałych kwiatów, które wabią pszczoły i inne owady zapylające. Po przekwitnieniu zawiązują się kuliste, białe do jasnoniebieskawych owoce, chętnie zjadane przez ptaki. Owoce nie są trujące dla człowieka, ale nie mają zastosowania kulinarnego. Zaletą odmiany jest wyjątkowa mrozoodporność do -35 °C i trwała barwność liści przez cały sezon. Dla uzyskania najintensywniejszego wybarwienia liści i zimowych pędów wymaga stanowiska słonecznego do lekko półcienistego. Bardzo dobrze znosi również miejsca podmokłe i cięższe gleby. Aby zachować jaskrawoczerwone pędy zimą i zwarty pokrój, zaleca się wiosną silne cięcie odmładzające. W architekturze ogrodowej wykorzystuje się go jako efektowny soliter, w barwnych grupach krzewów, nad brzegami zbiorników wodnych oraz do umacniania skarp.

Dereń biały to krzew liściasty, który przyciąga uwagę wyrazistą kolorystyką i walorami estetycznymi. Naturalny zasięg występowania derenia białego rozciąga się od północno-wschodniej części europejskiej Rosji po Daleki Wschód, Japonię, Mongolię i północno-wschodnie Chiny. Dereń biały to krzew o wysokości 1,5–3 m, z charakterystycznymi czerwonymi gałęziami, zazwyczaj wzniesionymi i prostymi, które szczególnie wyróżniają się zimą. Ma owalne liście, latem jasnozielone, a jesienią mogące przybierać odcienie czerwieni, pomarańczu lub purpury. Od maja do czerwca dereń biały zakwita drobnymi, białymi kwiatami zebranymi w wyraziste kwiatostany. Owocami są małe jagody, białe do niebieskoczarnych, chętnie zjadane przez ptaki.

Uprawa: Do uprawy zaleca się stanowisko słoneczne do półcienistego, przy czym w pełnym słońcu wybarwienie liści jest najbardziej wyraziste. Dereń toleruje szeroki zakres gleb, najlepiej jednak rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotnej, dobrze zdrenowanej. Znosi również okresowe podtopienia, dlatego wykorzystuje się go wokół oczek wodnych i w wilgotniejszych częściach ogrodu. Odczyn gleby może wynosić około pH 6,0–7,5. Podlewanie jest potrzebne głównie w pierwszym roku po posadzeniu, później roślina dobrze znosi także okresy suszy. Aby zachować intensywnie czerwone zimowe pędy, wczesną wiosną wykonuje się cięcie odmładzające, podczas którego część starszych pędów usuwa się przy ziemi, co pobudza wyrastanie młodych, barwnych pędów. Krzew sadzi się od marca do października, w żywopłotach w rozstawie około 0,6–0,8 m, w grupach stosuje się 2–3 szt. na m². Mrozoodporność zwykle sięga około -30 °C, dzięki czemu roślina niezawodnie zimuje we wszystkich regionach Polski. Z chorób może wystąpić plamistość liści lub mączniak prawdziwy, którym najlepiej zapobiega przewiewne stanowisko i gleba, która nie jest nadmiernie mokra. To krzew o minimalnych wymaganiach pielęgnacyjnych, zapewniający dekoracyjny efekt przez cały rok.

Autor: Lucie | Rewizja: 10.9. 2026