Dereń jadalny 'Kresowiak' Cornus mas 'Kresowiak'

Opis szczegółowy produktu

Dereń jadalny 'Kresowiak' - niewielkie drzewo lub krzew o średnio silnym wzroście. Owoce zawierają dużo cukru (ponad 13%) oraz pektyn. Średnia masa owocu wynosi około 2,8 g. Owoce mają czerwoną barwę i dojrzewają od drugiej połowy września. Okres zbioru jest zmienny, u starszych roślin trwa około dwóch miesięcy. Odmiana nadaje się do bezpośredniego spożycia, a także na przetwory i nalewki.

Uprawa: Pod względem wymagań dereń zalicza się do ciepłolubnych roślin sadowniczych gleb wapiennych. Najlepiej rośnie na glebach obojętnych lub lekko zasadowych, na stanowiskach słonecznych i otwartych, na stokach południowych, południowo-wschodnich i południowo-zachodnich. Znosi także suchsze warunki, ponieważ korzeni się głęboko i potrafi zaopatrzyć się w wodę nawet przy nierównomiernie rozłożonych opadach. Więcej wody potrzebuje jedynie w okresie dojrzewania owoców, czyli w zależności od sezonu od sierpnia do września. Jest w pełni mrozoodporny zarówno w drewnie, jak i w kwiatach. Z powodzeniem można go uprawiać do wysokości 600 m n.p.m. Nie odpowiadają mu chłodne stanowiska, zwłaszcza miejsca z częstymi mgłami. Nie znosi również zacienienia ani półcienia. Szczególnie po posadzeniu, w okresie formowania korony, wymaga silniejszego cięcia. Przy sadzeniu krzewu pozostawia się 3–5 głównych gałęzi, które skraca się mniej więcej o jedną trzecią do połowy. Cięcie powtarza się przez pierwsze trzy lata uprawy. W przypadku sadzonki szczepionej można formować koronę z przewodnikiem lub bez niego (koronę kielichową), podobnie jak u drzew ziarnkowych lub pestkowych. Ponieważ dereń owocuje na jednorocznych przyrostach, których naturalnie jest wystarczająco dużo, cięcie polega jedynie na prześwietlaniu krzewu lub korony. W medycynie ludowej owoce derenia do dziś zaleca się przy dolegliwościach trawiennych, przede wszystkim jelitowych, zarówno ostrych (takich jak biegunki i skurcze brzucha), jak i przewlekłych. Właściwości lecznicze owoców derenia znane są już od starożytności. Pod tym względem wykorzystuje się wszystkie części rośliny (korę, korzenie, pędy, owoce). Korę, korzenie czy pędy stosowano na przykład przeciw gorączce. Owoce można wykorzystać przy chorobach jelit. Preparaty z liści, kwiatów i owoców mogą wspomagać leczenie problemów trawiennych, anemii, chorób wątroby lub nerek. Świeży zagęszczony sok z owoców stosuje się w leczeniu cukrzycy. Zagęszczony sok wykorzystuje się w medycynie tradycyjnej także w leczeniu chorób skóry. Miąższ owoców oraz olej z pestek służą do leczenia i regeneracji uszkodzonej skóry. Owoce derenia można łączyć także z innymi, mniej wartościowymi gatunkami owoców. W południowo-zachodniej Europie owoce derenia chętnie przerabia się na kompoty i konfitury. Ciekawym kulinarnym zastosowaniem są mieszane kompoty z dereniem, borówką brusznicą i gruszkami jako dodatek do dziczyzny. Owoce konserwuje się również przez suszenie lub mrożenie. Suszonym, zmielonym miąższem posypuje się też mięso pieczone na rożnie. Z suszonych owoców derenia, podobnie jak z owoców dzikiej róży, przygotowuje się smaczną herbatę. Z owoców wytwarza się także smaczny syrop o wysokiej zawartości witamin. Owoce można zalewać alkoholem, a także wytwarzać z nich wino lub destylat. Oprócz witamin, antocyjanów i związków fenolowych owoce derenia zawierają również dużo kwasów i pektyn, które wpływają na zdolność żelowania. Dlatego dereń od stuleci wykorzystuje się do przygotowywania marmolad, galaretek i kompotów. Przy przetwarzaniu na produkty spożywcze zazwyczaj trzeba dodać odpowiednią ilość cukru.