Dereń jadalny 'Lukianowskij' - pojemnik Cornus mas 'Lukianowskij'

Opis szczegółowy produktu

Dereń 'Lukianowskij' - należy do ukraińskich odmian wielkoowocowych, w zagranicznych katalogach pojawia się również pod nazwą 'Pioneer' i został wprowadzony do obrotu w 1975 roku z kolekcji botanicznych ówczesnej Ukraińskiej SRR. Rośnie średnio silnie jako krzew wielopniowy lub małe drzewo o szeroko rozłożonej koronie, osiągającej około 3–4 m wysokości i 3–4 m szerokości. Kwiaty otwierają się bardzo wcześnie, zazwyczaj w lutym lub marcu, w drobnych żółtych baldachogronach na nagich gałęziach, dostarczając pyłku wczesnym zapylaczom. Liście są naprzeciwległe, eliptyczne, latem intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na żółte do czerwonawo-brązowych odcieni. Owoce to podłużne pestkowce gruszkowate lub butelkowate, w dojrzałości ciemnoczerwone do bordowoczarnych, często ważące 5–7 g, z jędrnym, soczystym miąższem i wyraźniejszym aromatem. W kuchni sprawdza się zarówno na surowo, jak i jako surowiec do produkcji soków, syropów, dżemów, kompotów, sosów owocowych i do suszenia. Miąższ derenia jest ceniony za naturalną zawartość witaminy C, polifenoli, antocyjanów i pektyn, które nadają się do zbilansowanej diety.

Uprawa: Dereń jest pod względem wymagań zaliczany do ciepłolubnych drzew i krzewów owocowych gleb wapiennych. Najbardziej odpowiadają mu gleby obojętne lub słabo zasadowe, słoneczne, otwarte stanowiska, stoki południowe, południowo-wschodnie i południowo-zachodnie. Znosi nawet suchsze warunki, ponieważ głęboko się korzeni i potrafi zapewnić sobie wilgoć nawet w warunkach nierównomiernie rozłożonych opadów. Tylko w okresie dojrzewania owoców potrzebuje więcej wilgoci, co w zależności od sezonu przypada od sierpnia do września. Jest w pełni mrozoodporny w drewnie i kwiecie. Możemy go z powodzeniem uprawiać do wysokości 600 m n.p.m. Chłodne stanowiska, zwłaszcza miejsca o częstym występowaniu mgły, nie są dla niego zbyt korzystne. Nie toleruje również zacienienia ani półcienia. Szczególnie po posadzeniu, w okresie formowania pokroju, wymaga głębokiego cięcia. Przy sadzeniu krzewu pozostawia się 3–5 głównych gałęzi, które skraca się o około jedną trzecią do połowy. Cięcie powtarza się przez pierwsze trzy lata uprawy. Przy sadzeniu zaszczepionej sadzonki można uformować koronę z przewodnikiem lub bez niego (korona pusta) w sposób podobny jak u drzew ziarnkowych lub pestkowych. Ponieważ dereń owocuje na jednorocznym przyroście, którego produkcja jest naturalnie wystarczająca, cięcie polega jedynie na prześwietlaniu krzewu lub korony. W tradycyjnej medycynie ludowej owoce derenia są nadal zalecane przy problemach trawiennych, zwłaszcza jelitowych, zarówno ostrych (takich jak biegunka i skurcze brzucha), jak i przewlekłych. Właściwości lecznicze owoców derenia znane są od starożytności. Z tego punktu widzenia przydatne są wszystkie części rośliny (kora, korzenie, pędy, owoce). Kora, korzenie lub pędy były używane na przykład przeciw gorączce. Owoce można stosować przy dolegliwościach jelitowych. Leki produkowane z liści, kwiatów i owoców mogą być stosowane w leczeniu problemów trawiennych, anemii, chorób wątroby lub nerek. Świeży, zagęszczony sok uzyskany z owoców jest stosowany w leczeniu cukrzycy. Zagęszczony sok jest również stosowany w medycynie tradycyjnej w leczeniu chorób skóry. Miąższ owoców i olej uzyskany z pestek nadają się do leczenia i regeneracji uszkodzonych tkanek skóry. Owoce derenia można również łączyć z innymi, mniej wartościowymi owocami. W Europie południowo-zachodniej owoce derenia są chętnie przetwarzane na kompoty i dżemy. Kulinarnie interesujące jest użycie owoców derenia do mieszanych kompotów z żurawiną i gruszkami jako dodatek do dziczyzny. Owoce są również konserwowane przez suszenie lub mrożenie. Suszony, mielony miąższ stosuje się również do posypywania pieczonych mięs. Z suszonych dereni, podobnie jak z dzikiej róży, przygotowuje się smaczną herbatę. Z owoców produkuje się również smaczny syrop o wysokiej zawartości witamin. Owoce można macerować w alkoholu, ewentualnie produkować z nich wino lub destylat. Oprócz witamin, antocyjanów i związków fenolowych, owoce derenia zawierają również dużą ilość kwasów i pektyn, które wpływają na zdolność żelowania. Dlatego też, od wieków, dereń jest logicznie wykorzystywany do przygotowywania marmolad, galaretek i kompotów. Podczas przetwarzania na produkty spożywcze, zazwyczaj konieczne jest dodanie wystarczającej ilości cukru.

Autor: Nikol | Rewizja: 18.2. 2026