Dereń jadalny 'Wydubietskij' Cornus mas 'Wydubietskij'

Opis szczegółowy produktu

Dereń jadalny 'Wydubietskij' - wysoko ceniony i wcześnie owocujący przedstawiciel derenia, lubiany za wysoką jakość owoców i niezawodne plonowanie w naszych warunkach klimatycznych. Rośnie jako średnio silnie rosnące drzewo lub krzew, który w wieku dojrzałym osiąga wysokość od 3 do 4 metrów. Korona jest w młodości dość luźna, z czasem zagęszcza się, przybierając regularny, szeroko owalny kształt, co zapewnia dobry dostęp podczas zbioru. Liście są jajowate do eliptycznych, mają świeżą zieloną barwę i typowe, wyraźne unerwienie. Jesienią przebarwiają się na atrakcyjne odcienie żółci i pomarańczu, co podnosi walory ozdobne rośliny w późnym okresie sezonu. Roślina kwitnie bardzo wcześnie wiosną drobnymi, złocistożółtymi kwiatami, które są ważnym źródłem pożytku dla wczesnych owadów zapylających. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie, zwykle w drugiej połowie sierpnia. Są duże, gruszkowate do butelkowatych, o intensywnie czerwonej, błyszczącej skórce. Miąższ jest bardzo soczysty, słodko-kwaśny i harmonijny w smaku, co predestynuje go zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do wszechstronnego wykorzystania w kuchni. Ten dereń jest częściowo samopylny, jednak dla uzyskania wysokich i regularnych plonów bardzo wskazane jest posadzenie w pobliżu innej odmiany derenia jako zapylacza.

Uprawa: Ze względu na swoje wymagania dereń zalicza się do ciepłolubnych roślin sadowniczych gleb wapiennych. Najbardziej odpowiadają mu gleby obojętne lub lekko zasadowe, słoneczne, otwarte stanowiska oraz zbocza południowe, południowo-wschodnie i południowo-zachodnie. Znosi również suchsze warunki, ponieważ korzeni się głęboko i potrafi zapewnić sobie wilgoć nawet przy nierównomiernie rozłożonych opadach. Więcej wody potrzebuje jedynie w okresie dojrzewania owoców, czyli w zależności od sezonu od sierpnia do września. Jest w pełni mrozoodporny zarówno w drewnie, jak i w kwiatach. Z powodzeniem można go uprawiać do wysokości 600 m n.p.m. Chłodne stanowiska, zwłaszcza miejsca z częstymi mgłami, nie są dla niego odpowiednie. Nie znosi także zacienienia ani półcienia. Szczególnie po posadzeniu, w okresie formowania pokroju, wymaga mocniejszego cięcia. Przy sadzeniu krzewu pozostawia się 3–5 głównych gałęzi, które skraca się mniej więcej o jedną trzecią do połowy. Cięcie powtarza się przez pierwsze trzy lata uprawy. W przypadku sadzonki szczepionej można uformować koronę z przewodnikiem lub bez niego (koronę kotlicową) w podobny sposób jak u drzew ziarnkowych lub pestkowych. Ponieważ dereń owocuje na przyrostach jednorocznych, których jest naturalnie wystarczająco dużo, cięcie polega jedynie na prześwietlaniu krzewu lub korony. W medycynie ludowej owoce derenia do dziś zaleca się przy dolegliwościach trawiennych, zwłaszcza problemach jelitowych, zarówno ostrych (takich jak biegunki i skurcze brzucha), jak i przewlekłych. Właściwości lecznicze owoców derenia znane są już od starożytności. Pod tym względem wykorzystuje się wszystkie części rośliny (korę, korzenie, pędy, owoce). Korę, korzenie lub pędy stosowano na przykład przeciw gorączce. Owoce można wykorzystywać przy chorobach jelit. Preparaty z liści, kwiatów i owoców stosuje się w leczeniu problemów trawiennych, anemii, chorób wątroby lub nerek. Świeży zagęszczony sok z owoców wykorzystuje się w leczeniu cukrzycy. Zagęszczony sok stosuje się w medycynie tradycyjnej również w leczeniu chorób skóry. Miąższ owoców i olej z pestek nadają się do leczenia i regeneracji uszkodzonych tkanek skóry. Owoce derenia można łączyć także z innymi, mniej wartościowymi gatunkami owoców. W południowo-zachodniej Europie owoce derenia chętnie przerabia się na kompoty i konfitury. Ciekawym kulinarnie zastosowaniem jest dodawanie derenia do mieszanych kompotów z borówką brusznicą i gruszkami jako dodatku do dziczyzny. Owoce konserwuje się również przez suszenie lub mrożenie. Suszonym, zmielonym miąższem posypuje się także mięso pieczone na rożnie. Z suszonych owoców derenia, podobnie jak z owoców dzikiej róży, przygotowuje się smaczną herbatę. Z owoców wytwarza się również smaczny syrop o wysokiej zawartości witamin. Owoce można nastawiać na spirytusie, ewentualnie robić z nich wino lub destylat. Oprócz witamin, antocyjanów i związków fenolowych owoce derenia zawierają także dużą ilość kwasów i pektyn, które wpływają na zdolność żelowania. Dereń od stuleci wykorzystuje się zatem do przygotowywania marmolad, galaretek i kompotów. Przy przetwarzaniu na produkty spożywcze zwykle konieczne jest dodanie odpowiedniej ilości cukru.

Autor: Kamila | Rewizja: 16. 7. 2026