Dereń japoński 'Pink Lips' Cornus kousa 'Pink Lips'

Opis szczegółowy produktu

Dereń japoński 'Pink Lips' - dwubarwna i niezwykle świeża odmiana, która pochodzi z europejskich selekcji hodowlanych, wnosi do ogrodu bardzo delikatny i zabawny element kolorystyczny. Jego pokrój jest wazowaty, średnio wzniesiony, a w dorosłości tworzy schludny, bogato rozgałęziony krzew lub mniejsze drzewo osiągające wysokość około 2,5 do 3 metrów. Rośnie raczej kompaktowo, co nadaje mu bardzo zadbany wygląd. Liście są u tego kultywaru absolutnie kluczowe – są intensywnie zielone z bardzo czystym, kremowo-białym, a nawet lekko żółtawym obrzeżeniem po brzegach. To unerwienie jest bardzo stabilne i nadaje roślinie promienny charakter nawet poza okresem kwitnienia. Jesienią, w październiku, jasne brzegi liści zaczynają przebarwiać się na intensywnie różowy do malinowego koloru, podczas gdy zielone środki ciemnieją do odcieni wina. Właśnie ten kontrast różowych brzegów nadał kultywarowi jego nazwę. Kwiaty pojawiają się na przełomie maja i czerwca i składają się z czterech białych podkwiatków, które na tle jasnego ulistnienia wyglądają bardzo harmonijnie i czysto. W ciągu września na gałęziach dojrzewają intensywnie różowo-czerwone owoce podobne do truskawek, które są jadalne i uzupełniają ogólną kompozycję kolorystyczną kultywaru. Ta odmiana sprawdzi się przede wszystkim jako wyrazisty kolorystycznie soliter w mniejszych ogrodach lub przedogródkach. Dzięki swojemu jasnemu ulistnieniu jest idealny do rozjaśnienia półcienistych miejsc lub jako kontrastujący element z ciemnozielonymi żywopłotami i drzewami iglastymi.

Dereń japoński pochodzi z Azji Wschodniej, konkretnie z Japonii, Korei i Chin. Osiąga wysokość około 5 do 8 metrów i podobną szerokość, tworząc elegancką i zaokrągloną koronę. Są to dość bujnie rosnące krzewy lub drzewka z gałęziami ułożonymi poziomo lub pionowo, tworzącymi oddzielne piętra. Jego liście są owalne, w kolorze jasnozielonym o wyraźnej fakturze. Jesienią przebarwiają się na ognisty czerwony kolor. Kwiaty pojawiają się później niż u innych dereni, zazwyczaj późną wiosną lub wczesnym latem i kwitną przez kilka tygodni. Są to kwiaty w kolorze kremowobiałym do jasno różowego, które tworzą efektowne płaszczyzny - piętra. Owoce to małe jagody, kulistego kształtu, zazwyczaj w kolorze pomarańczowym do czerwonego, dojrzewające jesienią. Wyglądem wyraźnie przypominają piękną, dojrzałą truskawkę. Są jadalne, słodkie. Swoją obecnością wnosi do każdej przestrzeni wdzięk, urok wiosennych kwiatów i jesiennych barw, co gwarantuje mu podziw i zainteresowanie osób ceniących tę niezapomnianą paletę naturalnego piękna.

Uprawa: Przy uprawie derenia japońskiego sprawdza się stanowisko osłonięte, cieplejsze, w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, gdzie kwitnienie dobrze się wybarwia, a drewno dojrzewa. Najodpowiedniejsza jest gleba głęboka, próchnicza, dobrze przepuszczalna, z dużą ilością materii organicznej i lekko kwaśnym odczynem, zazwyczaj w zakresie pH 5–6,5. Gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna, ale nie podmokła, dlatego pomocny jest drenaż i warstwa mulczu, która ogranicza wysychanie korzeni i zimowe przemarzanie wierzchniej warstwy gleby. Rośliny w pojemnikach sadzi się najczęściej od marca do maja i od września do października, przy sadzeniu soliterów zachowuje się odstęp co najmniej 2,5–3 m od innych większych krzewów. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie podczas dłuższych okresów suszy i lekkie nawożenie wiosną nawozem dla roślin kwasolubnych. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, zazwyczaj wystarczy wiosną usunąć przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie i zachować naturalny kształt korony. Dereń japoński jest ogólnie odporny na choroby grzybowe, zwłaszcza antraknozę dereni, i wykazuje dobrą odporność na więdnięcie wertycylium, dlatego należy unikać nadmiernego nawodnienia i ciężkich, zbitych gleb. Mrozoodporność odmiany odpowiada około temperaturom do -29 °C, dorosłe rośliny w warunkach większości regionów czeskich są w pełni mrozoodporne, młode sadzonki jednak docenią w pierwszych zimach lekkie okrycie przestrzeni korzeniowej ściółką lub gałęziami iglaków.

Autor: Kamila | Korekta: 24. 2. 2026