Dereń kousa 'Re-Tivano' Cornus kousa 'Re-Tivano'

Opis szczegółowy produktu

Dereń kousa 'Re-Tivano' - wschodnioazjatycki gatunek drzewiasty z Japonii, Korei i Chin, ceniony za późnowiosenne kwitnienie i niezawodne jesienne przebarwienie. Odmiana 'Re-Tivano' należy do pstrolistnych selekcji o zwartym, wzniesionym wzroście i tworzy w ogrodzie krzew lub niewielkie wielopniowe drzewo. Od maja do czerwca pojawiają się drobne kwiaty zebrane w główki, otoczone okazałymi podsadkami, zwykle białymi do kremowych, często o lekko falistym brzegu. Liście są jajowate, zielone z jasnokremowym obrzeżeniem, a delikatne przebarwienie jest wyraźniejsze na jaśniejszym stanowisku. Jesienią ulistnienie przebarwia się na odcienie różowe do purpurowych. Po przekwitnięciu mogą się tworzyć czerwone owocostany przypominające małe truskawki, które szczególnie dobrze prezentują się w prześwietlonej koronie i bywają atrakcyjne dla ptaków. W kompozycjach wygląda naturalnie w towarzystwie krzewów kwasolubnych, paproci i różaneczników lub jako jasny akcent przed ciemnym iglakiem. Kora jest szara do szarobrązowej i z wiekiem delikatnie się łuszczy, co zdobi roślinę także zimą. Odmiana nie ma kolców i nadaje się również w miejsca, gdzie przebywają dzieci. Pod względem fenologii zakwita później niż dereń kwiecisty (Cornus florida), dzięki czemu jej pąki rzadziej cierpią z powodu późnych przymrozków.

Dereń kousa pochodzi z Azji Wschodniej, a dokładnie z Japonii, Korei i Chin. Dorasta do około 5–8 metrów wysokości i podobnej szerokości, tworząc elegancką, zaokrągloną koronę. Są to dość silnie rosnące krzewy lub niewielkie drzewa o poziomo do wzniesionych ustawionych gałęziach, układających się w wyraźne piętra. Liście są owalne, jasnozielone, o wyraźnej fakturze. Jesienią przebarwiają się na ognistoczerwono. Kwiaty pojawiają się później niż u innych dereni, zwykle pod koniec wiosny lub na początku lata, i utrzymują się przez kilka tygodni. Są kremowobiałe do jasnoróżowych i tworzą efektowne płaszczyzny – piętra. Owoce to małe, kuliste jagody, zazwyczaj pomarańczowe do czerwonych, dojrzewające jesienią. Wyglądem wyraźnie przypominają piękną, dojrzałą truskawkę. Są jadalne i słodkie. Swoją obecnością wnosi do każdej przestrzeni wdzięk, urok wiosennych kwiatów i jesiennych barw, co zapewnia mu podziw i zainteresowanie osób ceniących tę niezapomnianą paletę piękna natury.

Uprawa: W uprawie derenia kousa sprawdza się osłonięte, cieplejsze stanowisko w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, gdzie kwiatostany dobrze się wybarwiają, a drewno dojrzewa. Najodpowiedniejsza jest głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna gleba z dużą zawartością materii organicznej i o lekko kwaśnym odczynie, zwykle w zakresie pH 5–6,5. Gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna, ale nie podmokła, dlatego pomocny jest drenaż i warstwa ściółki, która ogranicza przesychanie korzeni i zimowe przemarzanie wierzchniej warstwy gleby. Rośliny w pojemnikach sadzi się najczęściej od marca do maja oraz od września do października, a przy sadzeniu soliterów zachowuje się odstęp co najmniej 2,5–3 m od innych większych krzewów. W pierwszych latach po posadzeniu roślinie służy regularne podlewanie podczas dłuższej suszy i lekkie nawożenie wiosną nawozem do roślin kwasolubnych. Cięcie zwykle nie jest konieczne, wystarczy wiosną usunąć przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie i zachować naturalny kształt korony. Dereń kousa jest na ogół odporny na choroby grzybowe, zwłaszcza na antraknozę dereni, i wykazuje dobrą odporność na werticiliozę, mimo to zaleca się unikanie nadmiernego nawilgocenia oraz ciężkich, zbitych gleb. Mrozoodporność odmiany odpowiada temperaturom do około −29 °C, dorosłe rośliny są w warunkach większości regionów Polski w pełni mrozoodporne, młode sadzonki docenią jednak w pierwszych zimach lekkie okrycie strefy korzeniowej ściółką lub gałązkami iglaków.

Autor: Nikol | Rewizja: 25.11.2025